Featured Slider

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
In mijn leven passeren er, ondanks mijn moeilijke tijd op dit moment, heel veel leuke en plezante momenten. Sommige duren enkele uren, anderen dan weer een ganse dag. In mijn agenda noteer ik elke gebeurtenis, goed of slecht, maar ik schrijf er nooit een gans verhaal bij. Ik zou dat wel eens moeten doen eigenlijk, want soms als ik teruglees in mijn agenda denk ik wel eens, oh hoe ging dat nu weer?

Om nu mijn eerst opkomende leuke herinnering op te noemen, vorige week zondag. Samen met enkele andere leden van onze vzw stonden we met een tentje drank te verkopen op een evenement van de stad. Het was Dag van het Park en we lieten er ook een coverbandje optreden. Ik ging 's morgens werken en tegen de middag ging ik naar het park om te helpen. Het evenement begon om 14u en sloot normaal af om 18u. Het was heerlijk weer en ik genoot toen het covergroepje aan het soundchecken was. En dan waren de eerste klanten daar. Het werd drukker en drukker.. voor ik het wist was het 16u en kreeg ik ontzettende dorst. Ik had gewoon geen tijd om zelf iets te drinken. Zo veel volk kwam er op ons af. Al snel was het één en ander uitverkocht waardoor we mensen moesten teleurstellen. Om 18u stond het volk nog steeds bij ons aan te schuiven. We hebben nog even verder gedaan, maar om 18u30 moesten we de mensen toch teleurstellen. We waren helemaal uitverkocht! Helemaal moe en overdonderd ruimden we de tenten op.

Aan het begin van de middag kregen we van een sponsor van ons muziekevenement een fles cava als dank voor het vertrouwen etc. Zo lief van hem. We besloten de fles te kraken met ons aanwezige bestuur. Daar zaten we dan op een bankje, met een klik cava in een bierglas :D Dit noem ik nu een fijne herinnering. Na het vele werk die we samen verrichten op een gezellige manier kunnen afsluiten. Zàlig toch?

Dit bedoelde Melle in haar Blije Maandag-mail deze week.

52 blije maandagen #21| Memory Monday!

Deze week was ik weer niet uit onze tuin te slaan. In het begin van de week was ik wel moe van het afgelopen weekend, maar langzamerhand kon ik de draad terug oppikken.


#133 | 14-05-2017 A garden of purple is always in bloom. Een wilde vertakking in onze heuse roze rhododendronstruik. Deze zijn paars, maar ook heel mooi.


#134 | 15-05-2017 Great ideas come into the world as gently as doves. Deze lieverds kwamen gewoon op ons terras vertoeven.


#135 | 16-05-2017 To eat is a necessity, but to eat intelligently is an art. I love these!


#136 | 17-05-2017 All the flowers of all the tomorrow's are in the seeds of today. Het is weer tijd om de bloemetjes in de potten te hangen ;)


#137 | 18-05-2017 Float like a butterfly, sing like a bee. Ik had het geluk om deze vast te leggen en ze bleef nog een hele tijd zitten, dus maakte ik er maar een mini-fotoshoot van ;)


#138 | 19-05-2017 Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness. Wanneer de ene pot is uitgebloeid, begint de andere pot aan nieuwelingen.


#139 | 20-05-2017 Everything has beauty but not everyone sees it. Deze witte regen ruikt heerlijk in onze tuin!

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

Mijn 365daysofphotography-project | week#20

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Is het wel eens bij je opgekomen dat je omringd word door voorwerpen of mensen die je eigenlijk liever niet rond je hebt? Wat doe je dan? Dat is deze week de vraag van Melle in haar Blije maandag-mail. En die zal ik nu proberen te beantwoorden.

Ik ben een redelijk onzeker persoon. Ik vraag dus ook heel regelmatig om advies of raad. Maar soms krijg ik die niet en vraag ik mij af of die persoon dan wel goed voor me is. Ook word ik vaak omringd door .. niemand. Vrienden kan ik op 1 hand tellen en van sommige krijg ik amper nog een telefoontje om af te spreken. Omdat het de enige mensen zijn die ik nog heb blijf ik het op één of andere manier toch volhouden om hen in mijn omgeving te houden.

Ik geef toe dat ik mijn leven liever anders had zien lopen. Zeker op het punt waar ik nu sta. Ik heb al meerdere keren verkondigt dat mijn huidig werk mij niet ligt en ook dat maakt mij helemaal onzeker. Ik begrijp ook niet dat het in deze maatschappij alleen maar om geld verdienen gaat en je dus nog amper kunt overleven als je niet elke dag kunt gaan werken.

Om te antwoorden op de vraag wat ik hier aan moet doen. Tjah, ik wou dat het allemaal zo simpel was en ik niet hoefde te smeken om eens te kunnen afspreken. Ook wou ik dat het de dag van vandaag heel wat simpeler ging om ander werk te vinden. Of om op een leuke manier te kunnen leven zonder die stress die je hebt om te moeten gaan werken.

52 blije maandagen #20| Wat brengt jou dichterbij?

ⓒLifeofpix.com By Leeroy

Samen met mijn vriendin Bea startte ik op 13 Maart 2017 een nieuwe blog, genaamd A cup of Stories. We wisten van in het begin dat het niet makkelijk zou zijn, maar we begonnen toch met volle moed te schrijven over onze passies.

Ik ontferm mij over de lay-out en alles wat er bij hoort. Bea begon met schrijven over haar passie voor het brieven pennen en ik legde mij toe op het schrijven van mijn passie Fotografie. Ik moet eerlijk bekennen dat we beiden een totaal andere manier van schrijven aanhouden, maar dat is ok. Zo is er meteen ook variatie in het schrijven.

Stiekem had ik verwacht dat we na een tijdje wel genoeg schrijfvoer zouden hebben en op regelmatige basis konden publiceren. Maar helaas loopt dit nog stroef. We communiceren momenteel via mail om te weten wie wat wanneer schrijft, maar dit kunnen we niet volhouden op termijn. Daarom ben ik op zoek naar een oplossing zoals een online agenda die je met 2 of meerdere kunt beheren en waar we direct kunnen zien wie wat heeft ingepland. Maar ik weet eigenlijk niet of zoiets wel bestaat. Mocht er iemand dit weten, laat het dan niet om te reageren met het antwoord.

Deze week kregen we de melding van een lezer dat onze blog niet altijd even makkelijk toegankelijk is. Wanneer ze ons wil bezoeken krijgt ze soms een foutmelding. Wanneer we zelf proberen om op onze blog te raken ondervinden we geen problemen. Ik vind het vooral raar, maar weet niet goed waar ik naartoe moet met dit probleem.

Dat brengt ons naar het volgende probleem. We hadden nu natuurlijk niet verwacht dat er onmiddellijk een grote stroom bezoekers zouden langskomen, maar bij sommige posts blijft het reactie-aantal op 0 staan. Ik zorg er nochtans voor dat ik vaak andere blogs bezoek en ik heb speciaal enkele social media-accounts aangemaakt. 

Wie nog tips heeft is altijd welkom!

Mijn leven zoals het is #47 | Help, hoe run je nu een blog met 2?

Deze week was een drukke week, maar ik heb het gehaald om elke dag een foto te nemen. Oef ;)

ⒸEvelyneVergote
#127 | 07-05-2017 But he who dares not grasp the thorn, should never crave the rose. Mijn favoriete bloem!


#128 | 08-05-2017 Hands are the heart's landscape. Mijn uitzicht achteraan de tuin.


#129 | 09-05-2017 Live green, Love green, Be green. Schitterend hoe het zonlicht op het blad schijnt!


#130 | 10-05-2017 A camera is a save button for the mind's eye. Fotografie is mijn leven, ik hou er zo van!


#131 | 11-05-2017 I see skies of blue and clouds of white.. Een luchtspektakel die ik niet zo heel vaak zie.


#132 | 12-05-2017 Don't let one cloud obliterate the whole sky. Donderwolken boven ons huis..


#132 | 13-05-2017 Decorating is not a look, it's a point of vieuw. Gisteren was ons muziekevenement en deze houdertjes decoreerden de tafels.

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

Mijn 365daysofphotography-project | week#19

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Op dit moment van schrijven ben ik ten volle in voorbereiding voor komende zaterdag (oftewel morgen). Zoals ik al eerder vertelde ben ik lid van een vzw die jaarlijks een muziekevenement organiseert voor het goede doel in de streek.

Dit jaar is onze 3de editie en hebben we toevallig 3 verschillende goede doelen die we financieel zullen steunen. Daar gaat uiteraard heel wat maanden voorbereiding aan vooraf. Samen met mijn vader, beste vriend van mijn vader en diens zonen zit ik in het bestuur van de vzw en bepaal ik mee hoe we alles aanpakken.

Nu D-Day bijna is aangebroken ben ik druk bezig met het helpen ophalen van materiaal en andere benodigdheden. Omdat we het evenement in een school mogen geven, moeten we helaas wachten tot na schooltijd om de zaal te kunnen inrichten. Dat betekent dus avondwerk. Maar we hebben gelukkig genoeg mensen kunnen optrommelen om te komen helpen ;)

Wie meer wil weten over ons, vzw Spi'riet, kan een bezoekje brengen aan onze website: spiriet.be

52 blije maandagen #19| Wat houdt je bezig?