ღFotografie mijn levenღ #3 | Herfst

Op woensdag zal 'k hier nu een fotoblog maken. Daar 'k fotografie studeer & 'k toch wel gegroeid ben in het fotograferen, vind 'k dat 't wel eens tijd werd om met m'n fotografie naar buiten te komen. Vorige week liet 'k je al de 1ste uitstap met school zien. Niet gezien? Bekijk 't dan hier ;)
Toen ik vorige week in de tuin wandelde, zag 'k aan een afgezaagde boomstronk van die kleine paddenstoeltjes groeien. Niet hier & daar 1, maar een hele zwerm bij elkaar. Zo mooi om te zien, dus heb 'k onmiddellijk m'n camera genomen & er foto's van genomen.

In de tuin
ⒸEvelyneVergote

Dit weekend besloot 'k om even 't bos in te gaan. Niet ver hier vandaan staat er een kasteel met een heel groot domein. Daar is ook een bos bij. Ik moest wel even zoeken, maar ook daar zag 'k mooie paddenstoelen staan.
In het bos

ⒸEvelyneVergote
Alleen de rode paddestoel met witte stippen heb 'k nog niet gevonden. Zou 'k graag eens in 't echt willen zien. Staat dus op m'n verlanglijstje ;)

#InpirerendGeluk #2

Na deel 1 komt deel 2 :) Ik heb 't over het project van Sas, #InspirerendGeluk, waar je in verschillende delen het onderwerp in eigen visie beschrijft. Mijn deel 1 vind je hier :)

ⒸEvelyneVergote
Liefde

Genieten

 

Herinnering

 Dierbaar

 Verandering


Blijdschap

Natuur


Dagelijks


Inspirerend

Geluk


ღFotografie mijn levenღ #2 | Licht- & Flitstechnieken

Zoals eerder al vermeld, ga 'k op woensdag terug naar school. Daar volg 'k Fotografie met als specialisatie Licht- & Flitstechnieken. We leren er hoe we correct flitsen & hoe we 't aanwezige licht moeten gebruiken. Voor de eerste keer dit semester gingen we vorige week op uitstap met de klas. We bezochten een leegstaand pand, een beschermde industrieel-archeologische site.
ⒸEvelyneVergote

De bedoeling van zo'n uitstap is dat we de volgende les 1 foto uit de hele reeks (lees +/- 200) pikken waarvan we zeggen, dat is hem. In 't begin is 't een onbegonnen karwei, maar hoe langer je er mee bezig bent, hoe kritischer je word & de selectie kleiner word. Nu maar hopen dat dé foto die 'k er uit heb gepikt gesmaakt word :)

Mijn leven zoals het is #7 | Parijs

Vorig jaar trok 'k tot tweemaal toe naar Parijs. Mijn allereerste reis alleen, zonder ouders. De eerste maal was eind april samen met de fotografie-klas. Spannend! Helaas hadden we toen slecht weer. Vandaar dat 'k de stad zeer graag ooit eens opnieuw wou gaan bezoeken. 't Toeval wou dat m'n vriendin toen, wegens omstandigheden, niets gepland had in haar groot verlof in September. Dus gingen we samen naar Parijs.

Toegegeven, de voorbereidingen verliepen wat stroef, maar in Parijs was alles vergeven & vergeten. We beleefden een mooie 3-daagse samen als vriendinnen. Een gebeurtenis in m'n leven dat 'k nooit meer vergeet.

ⒸEvelyneVergote


We namen 's ochtends vroeg de Thalys vanuit Brussel-Zuid naar Gare du Nord in Parijs. Ons hotel zou er niet ver vandaan liggen, maar daar zijn we toch een heuse zoektocht gestart. We zijn er zowat 2 tot 3 keer voorbij gelopen, haha. We gingen inchecken & besloten na een beetje rust naar La Basilique du Sacré Coeur Montmartre te gaan, die niet ver van ons hotel gelegen was. Daarna was er nog tijd om de bekendste winkelstraat van Parijs te gaan bezoeken, La Fayette. Die lag gelukkig ook niet ver van ons hotel, want achteraf gezien was dat toch een beetje tegengevallen.

De volgende dag namen we na 't ontbijt in ons hotel, de toeristenbus die ons door Parijs loodste. We zaten uiteraard bovenaan & daar kon 'k mooie foto's maken. 'k Had een beetje schrik dat m'n foto's niet goed gelukt zouden zijn, maar bij thuiskomst was 'k verrast. Want dat was wel niet gemakkelijk boven op een bus vol mensen staan & dan fotograferen. We zijn eigenlijk alleen bij de Eifeltoren uitgestapt om die vanop de grond te gaan bezichtigen. De rest hebben we met de bus gedaan, omdat m'n vriendin 't niet zag zitten om overal af te stappen & te gaan bezichtigen. 't Was ook zeer warm die dag, dus we zweetten ons te pletter. Zo halverwege de middag zat onze busrit er op & zo moe als we waren gingen we op ons hotel gaan uitrusten. Na een groot uur besloten we nog eens de stad in te trekken & 't station te gaan bezoeken. Die was inmens groot dat we bij aankomst geen zin hadden om alles ineens te gaan bekijken. Niet veel verder lag er nog een station, Gare du l'Est. Die zijn we ook eens gaan bezoeken, daar 't niet ver was. Mijn god, wat was die groot! Winkeltjes, bakkerijtjes, zelfs Belgische chocolade!!!! Daarvoor moet je dus naar Parijs gaan, haha.

Na ons bezoek aan de stations besloten we om ons even te settelen in het parkje ergens achter 't hotel. Dat was ons afspreekplaatsje geworden :) Daar zaten we dan te genieten van 't mooie uitzicht (daar 't op een berg lag kon je van boven naar beneden kijken naar de auto's) & bespraken we onze plannen. Ik wou die dag een ijsje & dus gingen we eerst op zoek naar een winkel waar ze die verkochten om ons dan gezellig op een bankje te laten ploffen. Daarna deden we eerst nog wat inkopen voor onze terugreis, want 't de volgende dag was immers onze laatste dag. 's Avonds gingen we nog iets eten in de stad, maar toen begon 't opeens te regenen & zijn we onder een kleine paraplu naar 't hotel gelopen. Nog even opfrissen & we zouden onze avond eens aan de bar van 't hotel spenderen. Ik had geen zin om gans de avond op de kamer te vertoeven.. Maar echt speciaal was die bar nu ook weer niet. Na 2 drankjes zijn we dan toch terug naar onze kamer gegaan.

De volgende dag, toen we wakker werden zagen we dat 't regende :( We hadden een dagje Louvre gepland & laat dat nu net niet overdekt zijn.. Toch zijn we richting Pont de l'Archevêvé getrokken. Gelukkig was daar een overdekt winkelgalerijtje, waar we toch even konden schuilen voor de regen & ondertussen rustig konden rondkijken. Na de middag begon 't gelukkig op te klaren & konden we de Pyramide du Louvre gaan bezoeken. In de late namiddag keerden we terug naar 't hotel om uit te checken & richting 't station te vertrekken. Daar moesten we nog even op de Thalys wachten die ons dan naar Brussel bracht. Daar scheidden dan de wegen van m'n vriendin & mij, want ik moest nog een hele weg terug naar West-Vlaanderen. Wat was 'k blij dat m'n ouders mij stonden op te wachten in Brussel om samen terug huiswaarts te keren. Ze wisten dat 'k veel te moe zou zijn na zo'n reis ;)


Mijn leven zoals het is #6 | Mijn allereerste relatie

ⓒPixabay.com By PublicDomainPictures
Vandaag, exact een jaar geleden, begon 'k m'n allereerste relatie. Helaas is die ondertussen al een hele tijd afgesprongen, maar ben 'k een ervaring rijker. Ik moet eerlijk toegeven, 't was helemaal niet wat 'k er van verwacht had.

De jongen in kwestie kende 'k al een tijdje. Hij is de broer van m'n collega & z'n mémé verblijft in het rusthuis waar 'k werk. Hij bracht ze wekelijks een bezoekje. Al die tijd hebben we nooit echt gepraat, maar vorig jaar kwam daar opeens verandering in. Hij sprak mij aan op Facebook. We zeverden vooral, maar tijdens de zomer namen onze gesprekken een andere wending.

Het was toen al laat op de avond, maar bleven maar praten op de chat. 'k Wou eigenlijk gaan slapen, daar 'k moe was & grapte dat 'k naar Bethlehem ging (waar 'k mee wou zeggen dat 'k naar bed toe wou).Hij antwoordde dat hij nog zou opendoen voor mij mocht 'k zo laat nog aan z'n deur staan. 'k Schrok & wist niet goed wat 'k er van moest denken, want over gevoelens hadden we 't nog nooit gehad.

Enkele gesprekken later kwam 'k te weten dat hij verslaafd was aan chocolade & dan nog liefst de chocotofs van Côte d'Or. 'k Besloot om hem te verrassen met zo'n zak & holde de volgende dag al direct naar de winkel. Die dag zou hij langskomen bij z'n mémé, dus verstopte 'k de zak op haar kamer ;) 'k Wist dat hij er altijd eens binnen ging, ondanks ze altijd in de gemeenschappelijke ruimte zat. 'Waar heb 'k dat aan verdiend?' vroeg hij toen 's avonds. Hij was nogal verrast & voor 't eerst zei hij dat hij mij lief vond & stiekem al een tijdje verliefd op me was. Dat laatste had 'k inmiddels door, vandaar dat de kriebels bij mij ook lichtjes begonnen te komen. Maar om echt verliefd te zijn kende 'k hem daarvoor nog niet goed genoeg. 'k Wou nog even aftasten alvorens in 't onbekende te springen.

Enkele dagen later kreeg 'k een verrassend telefoontje. M'n vroegere collega vroeg mij om op 't plaatselijke Schlagerfestival te gaan fotograferen. Ze zochten nog een fotograaf & ze had gezien dat 'k fotografie studeer. 'k Voelde mij vereerd & zou 2 vrijkaarten toegestuurd krijgen. 'k Wist natuurlijk al onmiddellijk aan wie 'k de 2de zou schenken, maar wist nog niet of hij kon gaan. 'k Kon 't toen helaas niet vragen, want hij was toen met z'n ouders op reis.De dag dat hij terugkwam heb 'k 't hem dan ook meteen gevraagd. Hij had gelukkig nog geen kaart, dus gaf 'k hem de mijne. Opnieuw was hij verrast.

De avond was aangebroken. We hadden niet echt iets afgesproken, behalve dat we elkaar wel zouden tegenkomen. 'k Liep er immers toch gans de zaal rond met m'n camera :) Stiekem had 'k wel wat zenuwen, maar 'k moest mij zowiezo concentreren op m'n fotografie die avond. Dit was de eerste keer dat 'k gevraagd was als fotografe & voor zogoed als onbekende mensen, ondanks de paar collega's die mee in de vereniging zaten. Na een tijdje had 'k gelukkig m'n plaats gevonden & 'k kon al niet meer wachten om er aan te beginnen. Niet veel later, zag 'k hem opeens van helemaal achter in de zaal springen & mee te 'zingen'. Later op de avond begon 't meer & meer te klikken tussen ons. Op een bepaald moment had 'k zelfs geen zin meer om nog door 't publiek te crossen & bleef 'k gewoon bij hem staan. We amuseerden ons & dat was voor mij 't belangrijkste. 'k Ging met een goed gevoel terug naar huis.

De dag nadien op chat bleek dat hij dacht dat wij al een koppel waren.. Dat was toch eventjes schrikken, want dat gevoel had 'k nog niet. 'k Stelde voor om eerst echt op date te gaan & dan zien hoe 't afloopt. Hij ging er mee akkoord & 'k stelde voor om naar de cinema te gaan. 'k Pikte hem op aan de kerk & samen reden we naar de cinema. Daarna gingen we nog iets eten. 't Was echt een leuke dag, maar een beetje onwennig. Toen 'k hem terug afzette aan de kerk vroeg hij of wij nu een relatie hadden & wanneer we die nu bekend zouden maken. Weer was 'k even van m'n melk, want 'k was helemaal nog niet zeker over mijn gevoelens voor hem. 'Wat nu?' dacht 'k. 'M'n ouders, hoe gaan die reageren?' 'k Besloot om 't hen eerst te zeggen & 't dan pas verder te bezien. 'k Was bang voor hun reactie want 'k ben nog nooit met een lief thuisgekomen, laat staan dat ze er mee akkoord zouden gaan. Ze zijn nogal conservatief op vlak van vriendschap & relaties. 'k Besloot om er geen doekjes om te winden & 't hen gewoon te zeggen. Tenslotte wisten ze dat 'k op date was geweest, dus konden ze ook wel vermoeden dat 't mijn lief zou worden. Boven m'n verwachtingen in reageerde m'n mama redelijk enthousiast. M'n papa was iets minder blij. Maar 'k dacht, die zal wel bijdraaien.
Dus vanaf toen had 'k m'n eerste liefje. De positieve reacties van vrienden, kennissen, familie,.. stroomden binnen. Hij was in de wolken & ik kon 't nog maar half bevatten.

Daar hij patissier was bij een bakker & enkel 's nachts werkte, was 't voor ons heel moeilijk om af te spreken. 'k Legde mij er bij neer & 'k vond 't ok om in 't begin enkel op zondag bij hem te zijn. Ons tweede afspraakje was op de plaatselijke feesten in z'n dorp (die naast 't mijne ligt). 'k Was al van plan om er 's avonds naartoe te gaan met m'n papa & vrienden omdat daar een muziekgroepje optrad die wij persoonlijk begonnen te kennen (papa & ik hebben samen met nog 2 andere een vereniging die 1x/jaar een muziekevenement organiseert). Daar 'k toen een vriend had sprak 'k vroeger die dag af met hem & was 't plan om hem dan 's avonds aan m'n papa & vrienden voor te stellen. Spannend! Maar eerst gingen we nog met een bende iets gaan drinken. Daar hij een populaire gast is in z'n dorp werden we als koning & koningin onthaald op dat terras. 'k Kon door de grond zakken, want dit is waar 'k niet goed mee om kan. 'k Weet nooit welke kant op te kijken of hoe 'k dan moet reageren. Even later kwamen we bij m'n papa & stelde 'k hem m'n lief voor. Om een goeie indruk te proberen maken trakteerde hij m'n papa & mij op een drankje. Maar de 2 vrienden die met m'n papa mee waren (& ook mijn vrienden waren) werd niks aan geboden. Weer kon 'k door de grond zakken. 'k Wist dat dit geen goeie indruk bij m'n papa zou nalaten.

Toch probeerde 'k er niet te veel aan te denken & bleven we afspreken op zondag. In 't begin viel 't allemaal mee, want we hadden ergens veel te vertellen. We moesten immers elkaar nog leren kennen. Helaas begon 'k mij na een tijd wel te storen aan bepaalde dingen. Hij pikte mij bijvoorbeeld nooit eens op. 'k Was ook nooit echt alleen met hem. Er was altijd wel iemand die hij kende als we ergens naartoe gingen. Waren we dan alleen bij hem thuis viel hij meestal in slaap midden in de film. Daar zat 'k dan naast een snurkend lief. Om de haverklap was hij dan ook aan 't sms'en met z'n beste vriendin, die dan even later ons kwam vergezellen. 'k Begon toen serieus na te denken over onze relatie. 'k Probeerde hem uit te leggen hoe 'k mij voelde, maar hij leek mij niet te begrijpen. Alles wat 'k zei of deed was goed, terwijl 'k liever had dat hij eerlijk was & mij soms eens tegensprak. 'k Voelde dat hij tot over z'n oren verliefd op me was, maar m'n gevoelens voor hem waren helemaal zo sterk niet. 'k Begon met een steen in m'n maag naar hem toe te gaan & 'k wist dat dat niet goed was. 'k Wou mezelf nog voorliegen dat 't zo moest zijn, maar 'k wist maar al te goed dat een relatie veel meer moet zijn dan gewoon bij elkaar zijn. Tot op een dag dat 'k begon te praten met m'n papa & vrienden over m'n twjjfels. Niemand zei me exact wat 'k moest doen, maar iedereen gaf me wel argumenten dat we geen gezonde relatie hadden. Vanaf dat moment heb 'k beslist om er een punt achter te zetten. Maar hoe zeg je dat nu tegen iemand die smoorverliefd is & de hemel voor je betekent? Na lang nadenken & overwegen heb 'k met hem afgesproken bij hem thuis. Hij had niks in de gaten, zelfs niet dat 'k mezelf niet was de laatste tijd. 'k Wist totaal niet hoe hij zou reageren, maar 'k was toch lichtjes geschrokken. Hij hield mij op geen enkele manier tegen, stelde geen enkele vraag & omarmde mij alsof hij voor altijd afscheid van mij moest nemen. 'k Zei dat 'k wel nog vrienden wou blijven mocht hij dat willen.'t Enige wat hij vroeg was of 'k wou blijven of naar huis gaan. Zelf vond 'k 't beter om naar huis te gaan, want er over babbelen had geen zin toen, wist 'k.

Ondanks alles was 'k toch in shock. Gelukkig, na alle gesprekken met m'n vrienden & collega's wist 'k dat 'k de juiste beslissing had genomen.

#InpirerendGeluk #1

#InspirerendGeluk is een projectje op de blog van Sas. Het is een vervolg op haar vorig projectje, waar 'k toen niet aan deelnam (daar 'k haar nog niet kende ;) ). 'k Vond 't wel leuk & besloot mee te doen. Een leuke manier om m'n lege blogdagen in te vullen ;) Maar ook om jullie mij beter te leren kennen. Geniet van mijn #InspirerendGeluk

ⒸEvelyneVergote



Ik had 't er al over op m'n blog, maar bij deze kan 'k iets meer uitleg geven over m'n 2 passies. 
Mijn allereerste passie was muziek. In m'n jeugd begon 'k meer & meer naar muziek te luisteren. De radio speelt hier thuis dan wel dagelijks (op een zender die niet bepaald mijn voorkeur is), toch begon 'k pas als tiener echt naar muziek te luisteren. In die tijd was 't de trend om een keuze te maken tussen Gabber of Skater. Dat had te maken met een bepaalde kledingsstijl & ook de muziek waar je naar luisterde. Daar 'k thuis niet aangespoord werd om in die rij mee te lopen, genoot 'k in stilte van mijn soort. Ik begon met gewoon de liedjes die je in de Ultratop hoorde. Op Zaterdag was dat dan de gewoonte om in de late middag naar deze top te kijken op TMF. Dé muziekzender van 't moment. Van daar uit begon 'k opeens (lees, in m'n latere jeugd) cd's van een bepaald artiest te kopen. Uren spendeerde 'k toen op m'n kamer met m'n stereo & koptelefoon aan. 
Nu is dat al veel minder, maar koop nog steeds graag eens een cd van iemand. 
Sinds de vereniging die 'k 4j geleden instapte begon 'k meer & meer te genieten van pure livemuziek. We gingen vaak naar een optreden, waarvan we de band geboekt hadden voor ons evenement. Een nieuwe muziekwereld ging voor mij open. Want wij streefden toen voor 't genre Blues. Blues met een rock-kantje gaf mijn voorkeur, maar de rest kon 'k ook smaken. 'k Leerde zo ook genieten van onbekende liedjes, want in die wereld schrijf je meestal je muziek zelf. Zàlig! Ik geef toe, ik kocht van geen enkele Blues-artiest een cd, omdat 'k vind dat je zo'n muziek live moet beleven. 
Door omstandigheden stapten we na 3j uit die vereniging & z'n we met 4 een nieuwe gestart. Deze keer willen we voor een breder publiek kiezen & laten we alle genres aan bod komen. 
Ook mijn 2de passie komt zo aan bod, Fotografie.
't Begon enkele jaren geleden. 'k Was op een concert van m'n grote idool Clouseau. 'k Nam m'n camera'tje mee, maar bij thuiskomst bleek dat alle foto's mislukt waren. Teleurgesteld trok 'k naar m'n buurman (die we eigenlijk neighbour noemen) die veel met fotografie bezig is & lid is van een fotoclub. Hij bekeek m'n 'pruts'camera'tje & zei me zonder blikken of blozen, 'sorry, maar hier kun je niets mee' Maar ik wou zo graag eens een degelijke foto nemen & vroeg hem om advies voor een nieuwe aankoop. Hij zocht even op 't internet & vond voor mij de ideale compactcamera. Toen 'k die in m'n handen kreeg wist 'k mij geen raad met al die knopjes. Dus besloot 'k les te gaan volgen op 't Volwassenonderwijs SNT te Brugge. Elke woensdagochtend leerde 'k werken met 't ding & dat vond 'k leuk. Na 1 semester (lees 6 maanden) zat de cursus er op. Stiekem kreeg 'k zin in nog meer & besloot 'k om ooit een reflexcamera aan te kopen. 'k Kocht die over van m'n nicht & terug ging 'k les volgen op dezelfde school. Zo begon ook de échte passie voor fotografie. Nog steeds volg 'k les & 'k hoop er nog lang te kunnen volgen.
Zo combineer 'k nu ook m'n 2 passies, door naar optredens te gaan luisteren, maar ook te fotograferen. Ook op 't evenement zelf ben 'k fotografe van dienst.

ⒸEvelyneVergote



Mijn leven zoals het is #5 | September

Op 1 September verjaart mijn bff Sarah en begint in België voor de meesten het schoolleven terug. Zelf hoef ik maar de 2de terug naar school, maar dan wekelijks op woensdag :) Dat is dan het voordeel van Volwassenonderwijs, dat is maar 1x/week tenzij je meerdere cursussen volgt ;) Ik hou het bij 1/w daar 'k ook nog ga werken.

Gelukkige verjaardag Sarah!
Ik heb al een reeks cursussen gevolgd en zou doodgraag willen doordoen tot ik mijn diploma haal. Dat is niet verplicht, maar ik zou mijn hobby later graag willen uitoefenen in bijberoep. Mocht mij dit ooit lukken zou ik zeer trots zijn op mezelf, want dit heb ik dan helemaal zelf op mijn eentje gedaan. In het verleden werd er al eens beslist door mijn ouders welke richting ik uit moest in het leven, ondanks dat ik er totaal niet mee akkoord was. Het voelde dan ook goed dat ik de beslissing maakte om fotografie te gaan studeren en ik mijn zin doordreef. Voor velen misschien de normaalste zaak van de wereld, maar voor mij was dat toch een drempel die ik over moest.

Nieuwe maand betekent ook een nieuw krantje op het werk. In zo'n krantje staat allerhande nieuws over en voor de bewoners. Ook voor de familie is dit eens leuk. Ikzelf (samen met een vrijwilligster) verzorg de fotografie van het krantje. Wij nemen voornamelijk foto's van speciale activiteiten zoals een uitstap of een animator die zijn schaap meebrengt om het dan life te scheren op het terras. Hoe de mensen daar dan kunnen van genieten is voor ons een verademing & een plezier om hen zo gelukkig te zien.

Gezien de privacy kan 'k je geen kijkje binnenin gunnen
ⒸEvelyneVergote