Mijn leven zoals het is #9 | Medische klachten

ⒸEvelyneVergote
Ik voel mij al een tijdje slecht. Zowel fysiek als psychisch gaat het niet de goede kant op volgens mij. Het ene heeft waarschijnlijk wel met het andere te maken.

Het begon een goeie maand terug. Ik zat, zoals bijna elke avond, met mijn laptop op mijn schoot in de zetel naar tv te kijken. Opeens voel ik harde steken ter hoogte van mijn borstkas. Ik snakte naar adem, maar gelukkig duurde het niet lang eer ik me weer normaal voelde. Ik besloot naar bed te gaan en viel als een blok in slaap. De volgende ochtend voelde ik gelukkig niks meer, maar ik was toch ongerust geworden. Daar het toen weekend was kon ik moeilijk naar de huisarts bellen, dus besloot ik dat de maandag te doen. Helaas moest ik wachten tot de volgende dag eer ik in de agenda van de dokter paste. Zo gaat dat nu eenmaal met die nieuwe dokters. Mentaal bereidde ik mij al voor op het doktersbezoek, want ik verwachtte mij aan een hele reeks onderzoeken. Na mijn hele verhaal aan de nieuwe dokter te hebben gedaan, zei ze dat wat ik had niet alarmerend was. Ook toen ik vroeg of er geen onderzoeken nodig waren, zei ze heel kalm, 'Nee, Mevrouw, dat hoeft helemaal niet' Verward keek ik haar aan en ze zei me dat ik wss onbewust verkeerd aan het ademen was. Mocht het nog eens gebeuren en het duurt langer dan een halfuur mag je eens terugkomen, zei ze met een glimlach. Ik wist eerst niet wat ik hoorde. Helemaal verdwaasd keerde ik dus terug naar huis.

Enkele dagen later begon ik last te krijgen van een hoest. Ik besloot bij de apotheker een hoestsiroop te halen, maar helaas werd mijn hoest erger. Weer maakte ik een afspraak bij de dokter. Ik verwachtte een dosis antibiotica te krijgen, maar kreeg een siroop en zakjes om de slijmen los te maken. Die moest ik innemen bij het ontbijt en voor het slapengaan. Geloof me vrij, Ik dacht dat het nooit meer met mij goed zou komen, want telkens bij inname kreeg ik een heuse hoestbui. Het herstel duurde volgens mij ook langer dan als ik antibiotica had meegekregen, maar ja, ik ben geen dokter.

Enkele dagen later kwam ik met barstende hoofdpijn terug van mijn werk naar huis. Ik nam een aspirine en ben rechtstreeks naar mijn bed gegaan. De volgende ochtend had ik nog steeds lichte hoofdpijn. Tegen de middag begon ik last te krijgen van maagzuur. Terug belde ik naar de dokter, maar kon ik er die middag niet meer bij. De volgende dag mocht ik wel op visite en weer deed ik mijn verhaal. Ik kreeg pilletjes om het zuur tegen te gaan. Die mocht ik zo'n 4 à 5 dagen innemen. Toen ik de 5de dag er mee ophield kreeg ik 's avonds weer barstende hoofdpijn. Ik ging weer vroeg naar bed, maar slapen lukte mij niet. Ik voelde steken in mijn buik en wist mij amper hoe te draaien of liggen. Verschillende keer stond ik op om naar het toilet te gaan, tot ik op eens over de pot hing tegen de ochtend.(sorry voor de woordkeuze) Het voelde verlichtend, maar ik was zo moe. Ik had immers de ganse nacht niet geslapen. Ik bleef thuis van de les en haalde mijn slaap in. Toen ik in de namiddag ging werken merkte ik dat ik snel uitgeput werd. Ik had immers geen conditie na zo'n nacht, ondanks dat ik toch 5u slaap had ingehaald. Ook de dagen erna ging het moeilijk met mijn conditie. Ik was dus blij dat het weekend was en ik kon uitrusten.

Nu gaat het al iets beter met me, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik het soms wel moeilijk heb met mezelf. Hobby's zoals fotografie worden opeens een grote opdracht en lijken niet te lukken. Daar kan ik mij dan zo oneindig druk in maken, waardoor de zin om er opnieuw aan te beginnen verdwijnt.
Ook mijn bff Sarah moest er onlangs aan geloven. Opeens stelde ik haar de vraag of ik wel goed bezig ben, terwijl ik diep van binnen wel beter weet. (Sorry Sarah!)

Ik kan alleen maar hopen dat het nu ophoudt met de medische klachten of dat ik anders geholpen word. Mezelf krijg ik hopelijk ook nog wel onder controle. 

4 opmerkingen

  1. Amai, zeg. Hopelijk snel terug gezond zodat ge er weer tegenaan kunt en u terug beter voelt. Ik duim!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat vervelend om te horen. Hopelijk knap je snel op. Een dikke digitale knuffel van mij!<3

    BeantwoordenVerwijderen