ღFotografie mijn levenღ #11 | Stockphotography

Onlangs kreeg 'k de vraag waarom 'k stockfoto's gebruik ipv m'n eigen foto's, die volgens haar veel beter zijn. *dank u voor 't compliment!*
Goeie vraag, waarop 'k graag een antwoord geef. Of iedereen 't zal begrijpen weet 'k niet, maar ik hoop hiermee wel wat duidelijkheid te geven.

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek


Als fotografe word er natuurlijk van je verwacht dat je je eigen foto's gebruikt. 'k Noem mezelf nog niet dé beste & zal dat ook niet gauw zeggen. Dat is trouwens al 1 reden waarom 'k liever een ander z'n foto gebruik ipv de mijne.

Ik schrijf meestal over persoonlijke dingen. M'n weekoverzicht of iets dat 'k meegemaakt heb. Daar horen foto's bij over 't onderwerp zelf of over 't gevoel dat je schrijfsel meegeeft, vind 'k. Ook daarom ga 'k op zoek naar een foto die dat gevoel meegeeft. Zo'n foto's kan 'k helaas niet maken aangezien 'k in een omgeving woon die niet dat typische gevoel weergeeft.

Ik hou nochtans van close-ups, maar in huis is 't niet zo gezellig om een mooie close-up te nemen. Plus, ik woon nog thuis & m'n ouders kijken me vreemd aan als 'k eens een foto wil nemen maar eerst 't hele huis verbouw alvorens ik de juiste compositie vind.

De meeste attributen die 'k wil gebruiken om m'n schrijfsel wat op te fleuren heb 'k ook al niet.. 'k Hoor je al denken, dat hoeft toch niet super luxe te zijn? Nee, dat weet 'k, maar ik kan geen geslaagde foto nemen als 'k zelf niet tevreden ben over het ding dat voor m'n neus ligt & niet de juiste afwerking heeft. 'k Denk bijvoorbeeld aan bestek met plastieken handvaten, snap je?

Er kruipt heel veel tijd in het nabewerken van een foto. Ik ben ook niet snel tevreden op dat vlak & ik geef ook eerlijk toe dat 'k nog geen krak ben in het nabewerken. Ik denk maar aan de zoveel speciale filters die 'k niet heb of een bepaalde belichting niet op punt krijgen zoals 'k 't wil.
ⓒpixabay.com By bohed

Ik begrijp 't wel als jullie nu zouden denken, wat is dat nu weer voor flauwekul. Maar wie eventuele tips voor mij zou hebben, laat ze gerust hier achter. 'k Zie wat 'k er mee kan doen :)

Ik beloof om in 2016 meer van mezelf te laten zien als fotografe & dus meer van m'n eigen foto's te laten zien. Je mag al zeker zijn dat 'k op woensdag m'n wekelijkse fotoblog hou & verder zie je wel wat er verschijnt ;)
Voor ieder van jullie een goed eindejaar & een even goed begin van 't nieuwe jaar!

ღFotografie mijn levenღ #10 | Hoe, waarom, wat

Normaal komt in deze rubriek een reeks zelfgenomen foto's die 'k bespreek met een stukje tekst. Maar vandaag wou 'k 't even anders doen. Ik wil je meer vertellen over fotografie, maar meer over het hoe, waarom & wat. Geen nood, ik ga jullie niet vervelen met de geschiedenis & een hele hoop theorie over mijn passie. Maar fotografie is zoveel meer dan gewoon door een zoeker te kijken & op de ontspanknop te drukken.

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek


Wat zeker noodzakelijk is, dat je de foto’s op voorhand ziet! Leren kijken en beslissen wat je op de foto wil is heel belangrijk!
Denk ook na over de foto en wat je er mee wil vertellen. Vaak worden op vakantie heel veel foto’s genomen, maar wordt er zelden over nagedacht: Dat is nochtans wat je moet doen! Toen elke fotoafdruk nog geld kostte werd er meer nagedacht, en kreeg je veel betere foto’s. Met digitale toestellen nemen mensen heel veel foto’s, zonder na te denken. Thuisgekomen blijkt er geen enkele goede bij te zitten.
Dus eerst en vooral... denk na voor je de foto neemt

1.Wat wil je op de foto?
2.Waarom wil je die foto nemen?
3.Hoe ga je die foto nemen?

Je moet ook beseffen dat je foto maar een deel van de werkelijkheid is.
Jij ziet het volledige beeld van die mooie zonsopgang of die foto van die prachtige vallei op reis. Maar je moet dat beeld mooi proberen te vatten op een kleinere foto!
Daarom moet je je beeld 'kaderen'. De regel van derden is daarbij belangrijk:
Als je een foto neemt kan je op je scherm instellen dat er twee horizontale en twee verticale lijnen komen op te staan. Het is interessant om je onderwerp niet in het midden van de foto te zetten, maar op de kruispunten van die lijnen! Zo krijg je een interessanter beeld. (Deze regel komt uit de schilderkunst.)
Er is ook een verschil tussen foto’s nemen van landschappen en van mensen, de portretfoto’s, daar moet je allemaal rekening mee houden!

Wanneer je in het echt een landschap ziet, zie je diepte. Bij een foto heb je dat niet en dus moet je diepte creëren! Verdeel je foto in een voorvlak, middenvak en achtervlak.
Zorg dat je in het voorvlak een afbeelding hebt, zoals een twijgje, een tak, een detail... waaruit je kan afleiden hoe de verhoudingen op de foto zijn. En hou ook hier rekening met ‘de regel van derden.
Het is ook belangrijk dat je een stabiele hand hebt! Gebruik bij voorkeur een statief. Je hebt ook van die kleine meeneemstatiefjes voor op reis! Zeker gebruiken voor een landschapsfoto. Heb je geen statief, zorg dan dat je hand ergens op steunt, op een muur of tafel.

Bron: frbeeldstudio

Mijn leven zoals het is #18 | Deze week

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Terwijl iedereen nog aan het bekomen is van het veel te uitgebreid kerstmenu (en misschien nog de laatste restjes aan het verorberen is) probeer ik mijn week te herinneren. Te diep in het glas gekeken, Evelyne? Nee hoor, ik haal gewoon de dagen door elkaar ;) Serieus, ik wist soms niet welke dag het was. Dat kwam misschien door het feit dat ik nog steeds in ziekteverlof was en ik dus totaal geen structuur in de dagen kon brengen.
 
Dinsdag had ik een afspraak bij het hoorcenter Amplifon. Wellicht mijn laatste, want ik kreeg de papieren mee om binnen te brengen in het ziekenfonds zodat ik toch een teruggave van het veel te dure toestel zou krijgen. Maar eerst moet ik nog langs de specialiste, die het hele gebeuren nog moet goedkeuren. Zo stom, want ik heb al zoveel testen doorstaan bij Amplifon. 

Op woensdag is er markt in de stad. Daar ik normaal naar school ga, kan ik niet gaan markten. Nu het vakantie is kan dat wel. Dan kuieren we lekker door de kraampjes op zoek naar wat we nodig hebben, al weet mama precies wat ze wil en dus regelrecht naar haar vaste stekjes loopt. Na de inkopen gaan we dan met zijn allen gezellig iets drinken. Door de wekelijkse marktdag, heeft mijn papa al een vaste kroeg met zijn vaste stamgasten gecreëerd, waar hij gezellig een koffie of twee drinkt.

Donderdag vertrok ik halsoverkop met mijn buurmeisje naar Kortrijk. Ze heeft pas haar rijbewijs en was bang om een lange weg langs de autostrade alleen af te leggen. Ik offerde mij met veel plezier op, maar eerst had ik een afspraak met de huisdokter die mijn wonde nog eens moest inspecteren. Helaas bleek de wonde niet helemaal toegegroeid te zijn en moet ik het nu dagelijks laten verzorgen door een thuisverpleegster.

Vrijdag was het Kerstmis, maar bleven wij thuis. We aten frietjes en deden elk gewoon ons eigen ding gedurende de dag. Zoals elk jaar, zoals elke dag.

Deze middag gaan we eten in een plaatselijk hamburgertentje met gezonde hamburgers ;) Mijn buurmeisje gaat mee, zodat ze weer niet alleen zit. Het is namelijk uit met haar vriend en haar ouders zijn op vakantie.

Morgen gaan we kerst en nieuwjaar vieren bij mijn oma en opa. Dan komen mijn nonkel en zijn vriendin van het verre Berlare (Oost-Vlaanderen) meevieren. Normaal bestellen we bij de plaatselijke traiteur gerechtjes die iedereen mag kiezen. Dit jaar hebben we een andere traiteur leren kennen en tevens een grote sponsor van ons evenement. Daarom waagden we de kans om daar een menu te bestellen. 

ღMijn foto-jaaroverzicht '15ღ #4


We naderen stilaan het einde van het jaar. Daarom vond 'k 't ook leuk om de ganse maand December een jaaroverzicht te houden in foto's.

Het belangrijkste & meest mooiste moment dat 'k beleefde in 2015 (& dat 'k tot het laatst gehouden heb ;) ) was het muziekevenement als nieuwe vereniging. Door een fikse ruzie zijn we uit de vorige vereniging gestapt & hebben we beslist om een nieuwe op te richten. M'n papa, ik, een vriend & z'n zoon mochten ons opeens de bestuursleden van Spi'riet noemen. Enkele weken later kwam m'n neef er ook nog bij. Maanden voorbereiding om ons eerste muziekevenement te organiseren. Er komt meer bij kijken dan je zou denken, maar de vriendschap hield ons steeds overeind. Het gevoel die je na een geslaagde avond hebt is onbeschrijflijk. Daarbovenop doen we 't vrijwillig & steunen we 2 goeie doelen, die we op deze manier blij kunnen maken.
ⒸEvelyneVergote
Wie meer foto's wil zien kan steeds terecht op onze Facebookpagina of onze website ;) Zeker een kijkje nemen!

❄ Checklist voor introversie ❄

Kim van Kimsbloglife.be vulde een tijdje geleden checklist voor introversie in op haar blog. Die besloot 'k vandaag zelf ook eens in te vullen.

ⓒpixabay.com By Kaz


1. Ik geef de voorkeur aan één-op-één gesprekken boven groepsactiviteiten.
Grote groepen hebben mij nog nooit echt gelegen. Ligt wss aan 't feit dat 'k gepest werd & mij hierdoor niet goed voel in een grote groep. Kleine groepjes en/of één-op-één gesprekken bevallen mij beter daar ze tot mij gericht zijn. 


2. Ik verkies me schriftelijk uit te drukken boven mondeling.
Ik heb een soort van fotografisch geheugen. 'k Hoor je denken, een wat? De naam zegt 't eigenlijk al zelf, wat 'k zie met m'n ogen, neem 'k op in m'n geheugen. Ik ben hier natuurlijk niet de enige met dit fenomeen, maar voor mij speelt 't wel in m'n voordeel. 'k Ben nl slechthorend, waardoor 'k maar weinig gehoor opneem. Vandaar dat m'n ogen sneller iets opnemen (geen idee of dat iets met elkaar te maken heeft ;) ) 
 

3. Ik hou ervan om alleen te zijn.
Ik heb graag mensen om me heen, zodat 'k mij niet te eenzaam ga voelen. Want zo voel 'k mij wel als 'k een dag alleen ben. Ik woon nog thuis & ben 't gewoon dat m'n ouders altijd thuis zijn. Toch kan 'k wel eens genieten van een halve dag alleen zijn, al mag dat niet te lang duren ;)
 

4. Het lijkt alsof ik minder geef om rijkdom, bekendheid en status dan mijn leeftijdsgenoten.
'k Hou er niet van om steeds in 't middelpunt te staan & schuil soms 't liefst achter iemand z'n rug of in een hoekje. Dat betert wel met de jaren & is ook te zien met wie 'k omga. 'k Geef om rijkdom, want m'n grootste rijkdom zijn m'n vrienden.
 

5. Ik hou er niet van om over koetjes en kalfjes te praten, ik hou van gesprekken met diepgang over onderwerpen die me aan het hart gaan.  
'k Betrap er mezelf op dat 'k amper een gesprek op gang kan brengen of houden. Niet dat 'k niet wil babbelen met die persoon, maar 'k weet soms gewoon niet meer wat gezegd. Later begin 'k dan na te denken over wat 'k wel nog kon praten. Zo lastig! Anderzijds heb 'k verschillende vrienden. Met de één is 't alleen maar gelach & gezever. De ander kan 'k leuk babbelen over wat er gebeurt in ons leven. Maar echte diepgaande gesprekken voer 'k met m'n 2 àllerbeste vriendinnen :)


6. Mensen zeggen dat ik een goede luisteraar ben.
Dat zeggen alleen m'n 2 àllerbeste vriendinnen, omdat 'k alleen met hen diepgaande gesprekken heb. De rest hecht weinig aandacht over wat er in m'n leven gebeurt. Ik luister wel naar hen & zij naar mij, maar dat is anders als bij m'n 2 àllerbeste vriendinnen.
 

7. Ik neem niet graag grote risico’s.
Ik neem niet graag risico's, alhoewel 'k soms wel eens aan iets nieuws toe ben. Ik wil wel nog veel in m'n leven bereiken & daar hangen uiteraard ook -berekend of niet- risico's aan vast, maar soms heb 'k zoiets van 'ik zie wel wat er komt'.
 

8. Ik hou van werk waar ik me in kan storten zonder veel gestoord te worden.
Als 'k met m'n fotografie bezig ben, vooral met de nabewerking, dan wil 'k absoluut niet gestoord worden. Thuis heb 'k niet zo'n plekje om mij ongestoord te plaatsen, want iedereen loopt hier zomaar rond. Ik heb helaas concentratie nodig & dat word niet altijd begrepen als 'k dat zeg. Op 't werk vind 'k dat dan minder erg, omdat 'k daar moet gestoord worden. In een rusthuis werk je als team & moet je duidelijk met elkaar communiceren. Ik werk dan wel alleen, ik moet nog steeds met iedereen rekening houden. Daar hou 'k er dan wel van dat men mij iets komt vragen al kan 't soms ook al eens te veel worden ;)


9. Ik hou ervan om verjaardagen met een klein gezelschap te vieren, met bijvoorbeeld één of twee goede vrienden of familieleden.
Zoals in een vorig punt al gezegd, hou 'k niet zo van grote groepen. 'k Heb 't 'geluk' niet veel vrienden te hebben, dus hoef 'k al niet te sorteren wie 'k wel of niet vraag. Toch wou 'k 't ooit anders & droomde 'k van een groots verjaardagsfeest als 'k 18 werd, maar dat is er nooit van gekomen. Wie had er toen immers naar m'n feest gekomen, want in die tijd kende 'k bijna nog niemand of 't waren m'n klasgenoten die niet naar mij omkeken.
 

10. Mensen beschrijven mij als mild en zachtaardig.
Ik heb geen idee hoe mensen mij beschrijven. Ik weet van m'n collega's dat zij m'n werk enorm appreciëren & dat geeft mij een ontzettend goed gevoel.
Persoonlijk vind 'k mezelf een lief & aangenaam persoon, tot op 't punt je op m'n hart staat. Dan kan 'k al eens kwaad tot razend uit de hoek komen. Zo heb 'k er al een paar de deur gewezen. Was 't verkeerd? 'k Weet 't niet. Maar 'k wil geen mensen in m'n leven die m'n hart breken, want dat deel kan 'k moeilijk een plaats geven. 
 

11. Ik hou er niet van mijn werk te laten zien of te bespreken met anderen voordat het af is.
'k Ben iemand die advies nodig heeft in zowat alles wat 'k doe. Zelfs in 't rusthuis, op m'n werk dus. 'k Heb 't nodig dat iemand zegt: 'Evelyne, je bent goed bezig' of 'Dat heb je goed gedaan'. M'n collega's beseffen dat ze dat te weinig doen met iedereen, maar soms wil je dat ook eens uit een onverwachte hoek horen. Zoals van je vrienden of familie.
 

12. Ik hou niet van conflicten.
'k Vermijd 't liefst conflicten & dat doe 'k automatisch door alles op te kroppen. 'k Kan mij soms moeilijk uitdrukken & soms word 't mij dan te veel waardoor 'k al eens hard kan uithalen tegen de persoon die er niets mee te maken heeft. 'k Besef dit maar al te goed, maar de mensen rondom mij begrijpen dit meestal niet. 'k Probeer er aan te werken door direct alles uit te praten, maar laatst beviel me dat ook niet. 'k Heb dan steeds 't gevoel dat 'k het niet zal halen & de ander dan toch gewoon wint terwijl je maar goed weet dat jij in de juiste schoenen staat.
 

13. Mijn beste werk ontstaat als ik alleen ben.
Dat klopt. Er mogen dan gerust mensen rond mij staan, maar laat mij even alleen m'n ding doen & meestal komt daar wel een mooi beeld van. Als je constant rond mij staat te draaien & opmerkingen geeft à la 'lukt 't niet?' of 'dat kan toch beter' dan geef 'k 't liever op.  
 

14. Ik denk meestal na voordat ik spreek.
Dat zou 'k soms beter doen. Mensen waar 'k me goed bij voel & waar 'k vermengd ben in 't gesprek durf 'k al eens iets te zeggen dat 'k beter niet had gezegd omdat 't een gevoelig onderwerp is. 'k Heb er onmiddellijk spijt van, maar ondertussen heb 'k 't wel gezegd. Dat blijft dan in m'n hoofd nazinderen & vloek 'k mezelf een hele reeks af.
 

15. Ik voel me uitgeput als ik te veel onder mensen ben geweest, ook al heb ik me uitstekend vermaakt.
Uitgeput is een groot woord. Als 'k een leuke tijd met vriendinnen of vrienden heb gehad, kan 'k daar achteraf nog een tijdje van nagenieten. Ik voel mij pas uitgeput als 'k een lastig of moeilijk gesprek heb gehad met iemand. 'k Kan dan ook niet veel verdragen & heb dan nood aan een gesprek met m'n 2 àllerbeste vriendinnen.
 

16. Ik neem niet graag de telefoon op, maar laat mensen mijn antwoordapparaat of voicemail inspreken.
Vroeger nam 'k niet graag de telefoon op omdat 'k slechthorend ben. Maar nu, met de nieuwe technologie is het geluid van de andere kant al veel beter, waardoor 'k geen schrik meer heb om de telefoon op te nemen. Zelf bellen vind 'k soms wel lastiger, laat staan een voicemail inspreken.
 

17. Als ik moest kiezen dan doe ik een weekend liever helemaal niets, dan dat ik mijn hele weekend vol gepland heb met activiteiten.
Soms wel, soms niet. Ik hou wel eens van me-time, maar een gans weekend niets doen is soms ook wel lastig. Dat begint zeker te vervelen als dat zo eens 3 weekends na elkaar is dat je niets te doen hebt. Gelukkig weet 'k wel wat gedaan met onze vereniging, alhoewel er ook rustige periodes zijn waar je amper iets kan doen.  
 

18. Ik hou er niet van om meerdere dingen tegelijk te doen.
Sinds kort werk 'k met een To do-lijstje dat 'k tijdens de week opmaak om dan ev. in 't weekend te doen. 't Lukt niet altijd om alles af te werken, maar 'k merk dat 'k de laatste tijd al eens iets over 't hoofd begin te zien als 'k 't niet opgeschreven heb. Vooral als 't allemaal in 1 keer op je afkomt.
 

19. Ik kan me gemakkelijk concentreren.
Moeilijk. Ik ben snel afgeleid & moet mezelf zeggen dat 'k mij op dat moment alleen maar met dat moet bezighouden tot 't af is. Nadien voel 'k mij dubbel opgelucht als 't afgewerkt is.
 

20. Als ik les krijg, dan geef ik de voorkeur aan lezingen boven workshops.
Zoals in een vorig puntje beschreven moet 'k zien wat er gebeurt of hoe iets moet. Daarom geef 'k de voorkeur aan workshops, waar 'k zelf iets kan doen & men me helpt om 't correct te doen.

Ik denk dat je wel kan stellen dat 'k een introvert persoon ben. Hoewel ik in bepaalde punten toch een extravert persoon ben. Noem 't gerust een mengeling, maar voor 't grootste deel ben 'k een persoon die vooral in zichzelf leeft & die zich pas goed gaat voelen in de omgeving van mensen die mij appreciëren.

Mijn leven zoals het is #17 | Operatie

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Het waren drukke dagen. Vorige vrijdag had ik verlof en ging ik een dagje naar Antwerpen. Het was helaas wat regenachtig en koud, maar de pannenkoek met warme chocomelk maakte alles goed ;)

Zaterdag had ik in de voormiddag mijn 6wekelijkse afspraak bij de schoonheidsspecialiste en in de namiddag ging ik naar de jaarlijkse diashow van de plaatselijke fotoclub. Ik genoot er weer van de schitterende beelden, al vond ik het vorig jaar toch beter. Ieder z'n smaak ;)

Op zondag waren we allen druk in de weer met het voorbereiden op de kerstmarkt die middag. We namen voor de 1ste keer met onze vereniging deel, dus het was voor ons dubbel spannend. We begonnen al om 10u30 alles klaar te zetten. Helaas gooide de regen roet in het eten.. Alles werd nat en het regende zelfs in ons tentje, waardoor we extra beveiliging moesten voorzien voor onze elektrische apparatuur. Naarmate het openingsuur naderde werd de regen minder. Zo konden we het volk van harte verwelkomen met Cava Don Jaime, Jenever, Brugse Zot van 't vat 33cl (jaja, je leest het goed ;) ) en warme chocomelk. Hoe later op de middag hoe meer volk er op af kwam. Heerlijk toch dat gevoel, als je ziet dat je tentje goed draait? ;) Hopelijk krijgen we datzelfde gevoel vanavond ook, want dan staan we in het dorp (deelgemeente). Ik kan er helaas niet aanwezig zijn, want ik heb nog te veel pijn.

Maandag werd ik dus om 7u in het ziekenhuis verwacht. Ik moest er een cyste in mijn linkeroksel laten wegsnijden. Normaal doen ze zoiets met plaatselijke verdoving, maar bij mij stelde de specialist onmiddellijk een korte volledige verdoving voor om zeker te kunnen zijn dat hij op tijd alles kon verwijderen. In de late namiddag mocht ik alweer naar huis. Ik kreeg een ziekteverlof van 10 dagen, iets meer dan ik verwacht had. Ik probeerde de verantwoordelijke op mijn werk te bereiken, maar dat bleek moeilijker dan gedacht. Na een paar keer proberen kreeg ik hem nog niet aan de lijn. Hij heeft uiteindelijk toch geantwoord op mijn mail. Gelukkig was hij wel niet, maar ik kan het ook niet helpen. Ik kan onmogelijk werken met deze ingreep. Ik kan mezelf maar half aan- & uitkleden, laat staan dat ik een ander kan aankleden. Ik geef toe dat het raar aanvoelt, want dit is echt de 1ste keer in mijn carriére dat ik door een operatie 10 dagen thuis ben. Het is alsof het niet mag of toegestaan is, ondanks dat mijn dokter het wel voorgeschreven heeft. Dat gevoel is er vooral door de reactie van mijn verantwoordelijke, maar soit, dit moet ik proberen van mij af te zetten. Ik heb evenveel recht als een ander op een goed herstel, niet?

ღMijn foto-jaaroverzicht '15ღ #3

We naderen stilaan het einde van het jaar. Daarom vond 'k 't ook leuk om de ganse maand December een jaaroverzicht te houden in foto's.

In 2015 volgde 'k 2 cursussen Fotografie. In Deel 3, fotogeschiedenis & -analyse, werden beroemde fotografen besproken, foto's binnenste buiten gekeerd, enz.
ⒸEvelyneVergote

Op dit moment ben 'k bezig met de cursus Licht-& Flitstechnieken, waar we onze externe flits leren gebruiken, alsook met natuurlijk licht omgaan.
ⒸEvelyneVergote

Mijn leven zoals het is #16 | De verschrikkelijke ziekte

Ik vertelde eerder deze week al dat ik geëmotioneerd was, maar vandaag kreeg ik er nog eens een ferme klap bovenop.

ⓒlifeofpix.com By Fressoneveld
Een vriendin van mijn ouders en mij werd enkele jaren geleden geconfronteerd met de verschrikkelijke ziekte: kanker. Precies 25j geleden stierf haar mama aan leverkanker, de kanker die ook zij nu had.

Na enkele moeilijke maanden begon ze vol goeie moed aan haar gevecht, die ze uiteindelijk ook won. Precies een jaar geleden kreeg ze haar laatste chemokuur, die haar van de ziekte af hielp. Ze moest nog wel terug voor testen, maar die bleken steeds goed te evolueren. Enkele maanden geleden kreeg ze last van haar schouder. Ze liet zich onderzoeken, maar vonden daar de oorzaak niet van. Tot het laatste onderzoek opeens toch een hard verdict bracht. De kanker was opnieuw uitgezaaid, over het hele lichaam op 't bot. Botkanker.

Er is niets meer aan te doen.. Geen enkele chemo of stralen die nog helpt.. Overwinnen is dus onmogelijk. Ten dode opgeschreven, zeg maar.



ღMijn foto-jaaroverzicht '15ღ #2


We naderen stilaan het einde van het jaar. Daarom vond 'k 't ook leuk om de ganse maand December een jaaroverzicht te houden in foto's.

Tijdens de zomer van 2015 ging 'k vaak naar openlucht optredens gaan kijken. 'k Kan daar zo van genieten & natuurlijk mag m'n camera telkens met me mee ;)
ⒸEvelyneVergote
Ook vind 'k 't leuk om de toerist in eigen land uit te hangen in de zomer. Zo ging 'k naar Roeselare, wat eigenlijk niet zo heel ver van bij mij ligt, & bezocht 'k daar een vriendin die haar eigen winkel uitbaat.
ⒸEvelyneVergote
Ook gingen we met vrienden, naar de avondmarkt in Sluis, ons jaarlijkse uitstap tijdens de zomer. Wij gaan nochtans vaak naar Sluis, daar 't maar +/- 60km rijden, om even uit te waaien. Maar de avondmarkten daar hebben ons hart gestolen. De sfeer & ambiance is er duidelijk meer aanwezig dan in België. We like!

Mijn leven zoals het is #15 | Positief Negatief en weer terug

ⓒPixabay.com By LisaRedfern

Op het moment dat ik dit schrijf ben ik nogal geëmotioneerd. Mijn gevoelens gaan van positief naar negetatief en terug. Zo'n momenten heb ik wel vaker, maar heb ik nog nooit echt naar buiten gebracht.

Soms kan ik door het minst negatief beginnen nadenken, maar kan ik even snel door een stom compliment helemaal terug opgewekt worden. Maar wie niet, denk ik dan. Al kan zich dat soms wel extreem in mijn hoofd allemaal opnieuw gaan afspelen.

Zo heb ik enkele nachten geleden een ganse nacht wakker gelegen van enkele momenten die avond. Het moest eigenlijk een fijne avond uit met collega's worden. Ik keek vooral uit naar het concert waar we naartoe gingen. Die was helaas kort maar krachtig. Maar niet alleen dat vond ik jammer, ook de manier waarop ik opgenomen werd in de groep. Ik weet van mezelf dat ik moet meegenomen worden in een gesprek, vooral in een groep waar ik amper iemand ken. Ik ken mijn collega's wel, maar enkel van op het werk en niet van het weekendleven. Stiekem was ik zenuwachtig, maar dat was niemand gelukkig opgevallen. Hoe zou het ook, ik diende eerder als standbeeld.. Op een bepaald moment wou ik meepraten met het onderwerp, maar wat ik zei werd door niemand gehoord. 'Praat ik nu te stil of ben ik onzichtbaar?' vroeg ik mezelf af. Even later probeerde ik het nog eens en kwam er alleen een 'hm' uit één van hun monden. Ik was duidelijk het standbeeld van de avond. Ik had het geluk om tijdens het concert naast een toffe collega te zitten die wel een gesprek met mij voerde. Ook haar dochter, die mee was als grootste fan, deelde mee in het fijne gesprek. Na het concert hadden we dan met zijn allen beslist om nog, in het dorp waar we vandaan kwamen, iets te gaan drinken. Omdat we met 2 auto's reden spraken we af in het café'tje zelf. In de auto waar ik in zat werd opeens beslist om toch maar niets te gaan drinken. Waarom zou ik dan zeggen dat ik wel zin had om bij te kletsen met een drankje? Er werd mij niets gevraagd en ze gingen er van uit dat ik ook geen zin had. Aangekomen op het marktje waar we met zijn allen geparkeerd stonden gingen ze met hun 3 allen naar de auto en bleef ik achter bij mijn eigen auto. Echt? Moet je de rest niet eens verwittigen dat je toch niet blijft? Vroeger zou ik ook in mijn auto gestapt zijn, maar ik had echt wel zin om nog langer te blijven plakken. Plus, ik vond het zo onbeleefd om de rest niet te verwittigen. Ik belde mijn collega waarvan ik dacht dat ze in het café'tje zat, maar bleek dat ze al naar huis aan het gaan was. Ze voelde zich niet goed, maar ze vertelde mij waar het café'tje was en ik er gerust naartoe mocht gaan. Ik ben iemand die niet alleen ergens naartoe gaat en dus ook angsten doorstaat om alleen een café binnen te stappen. Maar ik wist dat ze daar binnen zaten, dus ik moest geen schrik hebben. Ook zij vonden het verschrikkelijk onbeleefd dat de rest toch niet is afgekomen of tenminste iets liet weten. Desondanks hebben wij toch goed gelachen en hadden we wel fijne gesprekken. Zo voelde ik mij weer goed en happy, alleen door het feit dat ik opgenomen werd in de groep.

Ergens diep vanbinnen weet ik dat ik mij zo'n negatieve momenten niet moet aantrekken, maar daar gaat het net om bij mij. Ik kan dit niet loslaten en blijf er mee in mijn hoofd zitten wat ik dan wel beteken voor die bepaalde personen die mij bijvoorbeeld links laten liggen. Tot plots vandaag.. Ik kreeg mijn eerste evaluatie op mijn werk ooit. Daaruit bleek dat mjn collega's mijn werk juist wel apprecieerden. Zo werden mijn negatieve gedachten opeens omgezet in een positieve vibe door alleen een paar woorden op een blad papier. Dus zo loop ik al de ganse middag en avond met een grote smile op mijn gezicht. Alle negativiteit verdwijnt in een hoekje, tot.. het moment er weer een negatief moment opkomt. Zo gaat dit mijn ganse leven door.. al kan ik mij gelukkig ook vasthouden aan mijn vrienden rondom mij die mij wel veel positiviteit kunnen brengen.

Mijn leven zoals het is #14 | Stan Van Samang

Vanavond is het dan zover. Ik ga, samen met mijn collega's, naar Stan Van Samang! 'Stan wie?' hoor ik jullie denken. Wel, ik licht jullie even toe ;)


Stan Van Samang is een Vlaamse acteur/zanger. Hij werd eerst bekend als acteur in Wittekerke op VTM. Later acteerde hij nog in Windkracht 10, Vermist en Zuidflank, naast zijn kleine gastrolletjes in bepaalde reeksen.

In 2005 deed hij mee aan het programma Steracteur/Sterartiest op Eén. Daarin werden acteurs op hun zangtalenten getest en uiteindelijk won Stan Van Samang deze wedstrijd. Hij kreeg een platencontract en zo ging zijn zangcarrière van start. Hij bracht zijn 1ste album uit en dat werd al een groot succes.
Dit jaar deed hij mee aan het muziekprogramma Liefde voor muziek, waarin 6 artiesten elkaars nummers coverden. Hierdoor kende hij een groot succes, want hij stond maar liefst met 6 nummers op hetzelfde moment in de hitlijsten. Zo won hij ook tot 3x toe een trofee in de Zomerhit 2015.





ღMijn foto-jaaroverzicht '15ღ #1

We naderen stilaan het einde van het jaar. Daarom vond 'k 't ook leuk om de ganse maand December een jaaroverzicht te houden in foto's.

In 2015 deed 'k voor de 2de keer mee aan de #100happydays challenge op Instagram, 'k Deed hem al eens in 2014, maar gebruikte toen m'n gsm & later smartphone. Dit jaar legde 'k de lat iets hoger voor mezelf & nam 'k me voor om alle foto's met m'n spiegelreflex-camera te maken. Dat was soms wel eens lastig geef 'k toe. Op 't einde kreeg 'k dan problemen met m'n laptop, waardoor 'k die foto's niet meer kon overzetten. Ook was 'k toen wat ziek, waardoor de zin mij ontbrak. Dus.. 'k heb de challenge niet afgemaakt :(

ⒸEvelyneVergote

ⒸEvelyneVergote
 Ik nam een greep uit alle foto's die 'k nam voor de #100happydays challenge. Om ze allemaal te bekijken kan je mij volgen op Instagram ;)
ⒸEvelyneVergote

ⒸEvelyneVergote