Evelyne schrijft fictie#2| Levi

ⒸUnsplash.com By Aaron Burden

Deel 1 gemist? Lees het hier.


Toen Levi klaar was met zijn shift op zaterdagmorgen en aanstalten maakte om huiswaarts te keren trilde zijn gsm. Het was Lesley. Ze belde hem om te vragen of hij nog even langs de nachtwinkel wou passeren om een grote zak chips. ‘Lig jij nog niet in je nest? Het is verdorie half zeven ‘s ochtends!’ riep Levi wat geïrriteerd. ‘Kalm aan jij, he’ riep Lesley hard terug. ‘Sorry, heb een lastige werknacht achter de rug en zou het liefst nu in mijn bed kruipen. Maar goed, ik ga eerst nog langs de nachtwinkel voor je. Tot straks.’ Levi haakte in en startte de auto. Bij de nachtwinkel aangekomen bleek de uitbater net de deur te sluiten. Levi sprong als een speer uit zijn auto en klopte op de deur. ‘Wil je alsjeblieft nog even opendoen voor mij?’ Er leek geen beweging in de winkel te zijn en Levi probeerde alsnog op de ruit te bonken. ‘Alsjeblieft, mijn zusje heeft honger anders word ze ziek’ huilde Levi. Hij was kapot, waardoor hij sneller emotioneel werd. In de winkel werd het licht opeens aangestoken en de deur opengemaakt. ‘Wat wil je nog?’ vroeg de verkoper. Opgelucht stapte Levi naar binnen en nam hij de zak chips uit het rek. Hij liep naar de kassa en wou zijn portefeuille uit zijn achterzak halen. ‘Shit, ligt nog in de auto’ vloekte hij luidop. ‘Als je zusje ziek is zou ik haar toch geen chips geven’ merkte de verkoper streng op. Hij liep naar de fruitafdeling en vulde een ganse zak met appels. ‘Hier, geef haar dit en je hoeft mij niet te betalen’ De verkoper reikte de zak appels aan Levi. ‘Ze lust dit niet’ zei hij aarzelend. ‘Neem aan of ik stuur je met lege handen naar huis’. Levi nam de zak aan en draaide zich om. ‘Bedankt!’ riep hij nog. Buiten de deur gekomen zag hij 2 mannen met een bivakmuts in zijn auto springen. Ze scheurden weg toen ze zagen dat Levi op hen afliep. ‘Godver, ook dat nog!’ riep Levi. Daar stond hij dan met zijn zak appels midden op de baan. De bewoner naast de nachtwinkel was wakker geworden door het lawaai en kwam door het raam kijken. Toen hij zag dat Levi ietwat radeloos ronddoolde kwam hij naar buiten. ‘Alles in orde, jongen?’ vroeg de man voorzichtig. Levi keek wat verslagen rond zich en gooide zijn zak appels de lucht in. ‘Ik ben Theo, wil je even binnenkomen?’ en hij reikte zijn hand richting Levi. Levi gaf Theo een hand en als echte mannen zaten ze even later met een biertje aan de keukentafel. Terwijl Levi verslagen zijn verhaal vertelde belde even later de politie bij Theo aan. Opnieuw vertelde hij van voor af aan het net gebeurde verhaal. De politie stelde nog enkele vragen en dankte de heren voor hun medewerking. ‘Moeten wij je naar huis brengen?’ vroeg de agent aan Levi en samen liepen ze naar de combi. Onderweg vroeg de agent of hij nog even moest komen checken naar zijn zus of dat hij moest een dokter bellen. ‘Nee, dank je. Ze red het wel’. Hij bedankte de agenten voor de lift en stapte uit. Hij zocht in zijn broekzak naar de huissleutels, maar realiseerde zich dat die aan de sleutelbos van zijn autosleutels hangt. Hij wou zijn zus eigenlijk niet wakker maken, maar die deed de deur al open alvorens hij kon kloppen. ‘Wat is er gebeurt?’ vroeg ze angstig. ‘Rustig, het is allemaal zo erg niet.’ Hij probeerde haar te sussen, maar ze wou perse nog het hele verhaal horen alvorens ze gingen slapen.

Auteursrecht behoort tot ⒸEvelyneVergote Gelieve dit te respecteren en niet zomaar over te nemen.

4 opmerkingen

  1. Weer fijn om te lezen! Ge hebt ook nogal fantasie :) Ik zou zoiets nie kunnen bedenken hoor! Super!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, dank je! Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik dit verhaal niet in 1,2,3 geschreven. Er zijn heel wat nachtjes denken aan vooraf gegaan ;)

      Verwijderen
  2. Wow wat kun jij goed schrijven en wat een hoop in een kort stuk. Ik kijk uit naar het vervolg.

    BeantwoordenVerwijderen