✘Terugblik op 2016 Tag✘

Een tijdje geleden werd ik getagd door Sheila die deze leuke tag heeft bedacht. Met veel plezier vulde ik hem voor haar in. Lees je mee?

ⒸPixabay.com By Geralt


1.Hoe heb jij Oud & Nieuw 2015/2016 gevierd?
Zoals het al een tijdje de traditie is vierde ik Oud&Nieuw bij vrienden thuis. Dan aperitieven we met een glaasje cava en hapjes. Daarna schuiven we aan tafel en krijgen we een schoteltje met rauwe vis en later rauw vlees die we met z'n allen op de Teppanyaki bakken. Tegen die tijd is het bijna 12u en gaan we buiten naar het vuurwerk kijken. Dan sluiten we af met een kerstbuche (jawel!) en trekken we allen huiswaarts. Meer hoeft dat niet te zijn voor mij :) Dit jaar kan ik er helaas niet bij zijn, daar ik moet werken..

2.Wat heeft jou het meest verrast in 2016?
Dat een fulltime-job niet alleen veel werkdagen van je eist, maar ook heel veel psychische inspanning. Ik wist dat het zwaar zou worden, maar niet dat ik bijna elke avond uitgeteld in de zetel zou liggen.

3.Wie heeft jou het meest verrast in 2016?
Eerlijk waar, hier moet ik echt heel diep in mijn geheugen graven. En ik moet jullie dan ook nog eens het antwoord schuldig blijven. Het komt niet. Het is dan ook een vrij lastig jaar voor mij geweest en de laatste 7 maanden er van ging het op en neer met mij.

4.Welke bijzondere personen zijn in je leven gekomen in 2016?
Op het werk komt er elke dag een dochter van een bewoner langs bij haar papa. Wij komen zo goed overeen dat wij vaak schaterlachend door de gangen lopen. Ook kan ik bij haar terecht voor een stevige babbel en dat kan mij soms een goeie boost geven.
 
5.Van wie heb jij afscheid genomen in 2016?
Ik moest halverwege het jaar afscheid nemen van mijn oude vertrouwde job (net als mijn collega's). Het rusthuis waar we werkten verhuisde naar een andere locatie en andere werkgever. Wij mochten mee, maar ik heb het toch moeilijk gehad om mijn geliefde job vaarwel te zeggen. Nog steeds mis ik het en zou ik er geld voor geven om mijn oude vertrouwde job terug te krijgen. Dat zal helaas niet gebeuren..

6.Wat heb je bereikt in 2016 waar je trots op bent?
Ik ben trots op wat ik de afgelopen 9,5j bereikt heb op werkgebied. Daar hoort het eerste deel van 2016 ook bij.

7.Wat was het mooiste bericht dat je te horen hebt gekregen in 2016?
Het is de bedoeling dat er elk jaar een jaarlijkse evaluatie word genomen van je. Dat gebeurde in het eerste deel van 2016 op mijn oude vertrouwde job. Daar kreeg ik niets anders dan lof over mijn prestaties. Dat heeft mij enorm veel deugd gedaan en is voor mij het mooiste wat ik het afgelopen jaar te horen heb gekregen.

8.Welke gebeurtenis uit 2016 zou je zo weer over willen doen?
In Maart ging ik voor de laatste keer op citytrip met de fotografie-cursisten naar Rotterdam. Ik moest stoppen met de lessen fotografie, daar ik een fulltime-job kreeg voorgeschoteld en dus geen plaats meer was voor de fotografie. Ik doe mijn uiterste best om mijn passie te onderhouden, maar het is wel niet makkelijk. Graag zou ik nog eens willen op citytrip gaan met eender wie en maakt ook helemaal niet uit welke kant we uitgaan.

9.Wat heb jij geleerd van 2016?
Dat niets hetzelfde blijft. Aan alles komt een eind en daarna komt een nieuw begin. Maar ik betwijfel of dat nieuwe begin in 2016 wel goed voor mij is.

10.Wat had je meer willen doen in 2016?
Mijn vrienden bezoeken. Ik hoop dat dit in 2017 wel beter zal worden, want ik mis het samenzijn met hen. Het ligt ook een beetje aan mij, want ik zat in een serieuze dip de afgelopen maanden.

Bedankt Sheila dat ik deze tag van jou mocht invullen!

Mijn leven zoals het is #41 | Kerstboomloos

Ⓒpicjumbo.com By Viktor Hanacek

Het is bijna zover. Kerst. Wanneer bij de meesten al een kerstboom met slingers in de woonkamer staat en de lichtjes de voorgevel van het huis versieren, is er bij mij thuis niets te vinden. Als kind keek ik nochtans uit naar deze fijne en warme periode van het jaar, maar dit jaar voelt het net allemaal wat anders.

Mijn hoofd (en dat van mijn ouders) zit momenteel vol met andere dingen dan Kerstmis. Door mijn fulltime-job verlies ik soms mezelf en weet ik niet meer waar ik het heb. Met Kerst ben ik gelukkig een paar dagen thuis, maar daarna is het weer volle bak met Nieuwjaar. Jawel, ik moet werken. En dat voor de eerste keer in jaren. Het doet wel een beetje raar, maar ik sleur er mij wel doorheen.

Mijn ouders en ik vormen dan nog een vzw (=vereniging zonder winst) met nog enkele anderen. We hebben nu 2 weekends na elkaar er op zitten waarin we op een kerstmarkt het beste van onszelf gaven voor 3 goede doelen. Met een verkoop van Cava, Jenever en nog wel wat vanalles willen we wat geld verzamelen om ons jaarlijks muziekevenement beter te kunnen organiseren. Daar kruipt uiteraard ook wel een pak tijd en werk in. Maar alles voor het goede doel!!

Naast mijn fulltime-job en de vzw is er ook nog de gezondheid. Ik moest rondcrossen van tandarts naar orthodontist en terug. Voor wie het verhaal niet kent, kan het hier teruglezen.
Mijn mama moest enkele weken geleden onder de MRI-scan voor haar galblaas. Het resultaat is dat die er uit moet binnenkort, maar daar is nog geen datum voor vastgelegd. Eerst nog een hele resum specialisten bezoeken alvorens de ingreep kan plaatsvinden.
Ook met oma gaat het niet goed. In korte tijd is haar geheugen heel fel achteruitgegaan, waardoor bepaalde handelingen in het leven niet meer zo normaal blijken te zijn. We weten dat ze ziek is, maar haar zo snel zien aftakelen is niet zo vanzelfsprekend. Ook niet als je in de stiel zit.

Dus zo is het er eigenlijk nog niet van gekomen om een kerstboom in huis te plaatsen of lichtjes aan de voorgevel te hangen.. Misschien volgend jaar wel. Ik wens jullie nu alvast een Fijne Kerst en geniet samen met je familie en vrienden van het samenzijn.

Op de koffie: Bij Denise

Onlangs deed ik een warme oproep naar een korte gebeurtenis in het leven. Een leuke anekdote die je bij je oma, tante of beste vriendin zou vertellen bij een kop koffie. Ik laat Denise aan het woord. 

ⒸEvelyneVergote
Ik ben Denise (van www.deneesi.nl - opgestart medio november dit jaar) en ik blog over mijn zoektocht naar geluk. Ik ben een introvert. Groot liefhebber van katten. Ik hou er enorm van om creatief bezig zijn: tekenen, ontwerpen, knutselen, schrijven en veel meer. En ook wandel ik graag, het liefst in de natuur. 's Avonds zie je me meestal voor de tv een filmpje of serie kijken. Tegenwoordig zie je me 's avonds ook bloggen, en dat vind ik enorm leuk. Ik ben geen heldin in de Nederlandse taal, maar ik doe mijn best zo veel mogelijk te letten op mijn grammatica en spelling.

Mijn pas overleden opa hield enorm van ijs. IJsco's.
Een paar jaar terug gingen we bij hem op visite, omdat hij jarig was. Daar verwende hij zijn drie kleinkinderen (waaronder ik) graag. Dit keer kwam hij met ijs. Wij denken: een of twee bolletjes ijs. Nee het was echt een hele bak vol ijs wat wij ieder kregen. Het ergste was ook dat het helemaal niet lekker ijs was of zo en daarnaast ben ik ook helemaal niet dol op ijs. Maar dit was typisch opa: ons willen verwennen waarmee hij dacht dat wij het wel lekker zouden vinden, haha.

Bedankt Denise voor je verhaal!

Op de koffie: Bij Bea

Onlangs deed ik een warme oproep naar een korte gebeurtenis in het leven. Een leuke anekdote die je bij je oma, tante of beste vriendin zou vertellen bij een kop koffie. Bea is nu aan de beurt.

ⒸEvelyneVergote
Alvorens Bea aan het woord is vertel ik je graag meer over haar. Ik leerde Bea kennen via het internet, zo'n 8 jaar geleden. Het klikte zo goed dat we beslisten om in real life af te spreken. Sindsdien zijn we onafscheidelijk. We schrijven elkaar brieven, communiceren via alle soorten kanalen dat maar mogelijk is en spreken elkaar zo om de andere dag. Of dat proberen we toch ;) Momenteel is zij 8 maand zwanger en verwacht dus binnenkort haar eerste kindje. Zo spannend!

's Morgens bij het aankleden in de slaapkamer. Mijn man stond voor de spiegel zijn (afgetrainde) lichaam te bewonderen en vooral zijn buik. Hij zegt tevreden dat hij het resultaat behaald heeft dat hij wenst.
Ik (Bea) ga naast hem voor de spiegel staan, met mijn hoogzwangere buik en zeg doodleuk:
'Jaja, binnen een kleine 2 maand is het helemaal in orde', waarna we beiden de slappe lach kregen.

Dank u lieve Bea om je leuke anekdote met ons te delen!

✘Create it your way Tag✘

Ⓒpicjumbo.com By Viktor Hanacek

Ik vond deze tag op Muy Maaike en aangezien het toch een tijd geleden is dat ik hier nog een tag plaatste heb ik die meteen ingevuld.

1.Als je een geurkaars zou mogen zijn, hoe zou die dan ruiken?
Ik ruik graag vanille en ook kokos, dus misschien zou een combinatie van de twee wel niet slecht zijn.
2.Als je een kleur van nagellak zou produceren, hoe zou die er dan uitzien?
Ik draag eigenlijk geen nagellak (het mag niet op het werk), maar qua kleuren hou ik vooral van hard roze. Die zou er dan ook zo ongeveer uitzien mocht ik hem produceren.

3.Als je een beautyproduct kon maken, waarvoor zou het dan zijn?
Ik zou een beautyproduct maken die de acné in 1 keer doet verdwijnen. Ik heb er indertijd verschrikkelijk veel last van gehad, maar gelukkig hebben die behandelingen goed hun werk gedaan.
4.Als je een boek zou mogen uitgeven, waar zou je dan over schrijven?
Mijn leven. Of het spectaculair genoeg is om over te schrijven zal het niet zijn, maar weten dat iemand je verhaal zou lezen die er in voorkomt en daarbij voelt hoe ik mij toen voelde zou mij wel een fijn gevoel geven.

5.Als je een film zou maken, wie zouden daar dan in spelen en waar zou het over gaan?
Opnieuw mijn leven. Dit heb ik trouwens al altijd al willen doen, maar ik heb er helaas de connecties niet voor, hihi.

6.Als je een winkel zou beginnen, hoe zou die er dan uitzien en wat zou je verkopen?
Mijn vader en ik grappen al van toen ik nog tiener was om in elk leegstaand pand in de stad een ijssalon te openen samen. Ik weet alleen niet als wij, als groot ijsliefhebbers, veel zullen verkopen omdat we hoogstwaarschijnlijk al het ijs al zullen opgegeten hebben tegen dat de zaak opengaat, haha!

7.Als je een robot zou kunnen maken, wat zou die dan kunnen?
Soms heb ik van die momenten dat ik zou willen dat iets vanzelf zou gaan in plaats dat ik het doe. Dus hoogstwaarschijnlijk zou ik de robot die dingen laten doen om die taak in 1 knip te maken.

8.Als je een app zou mogen ontwikkelen, wat voor app zou dat dan zijn?
Ik weet niet of dit eigenlijk realiseerbaar is, maar ik zou wel zo'n app willen die je op tijd en stond een schouderklopje geeft.

9.Als je een dier zou mogen fokken, hoe zou het er uit zien en waar zou het leven?
Ik zou hoogstwaarschijnlijk een katsoort fokken. Misschien een combinatie van een Brits korthaar en een Maine Coon.

10.Als je een superheld zou zijn, hoe zou jij er dan uitzien en welke krachten zou je hebben?
Ik zou niet zo'n superheld zijn met een pakje zoals Superman en Mega Mindy. Ik zou te veel opvallen en dat doe ik niet graag, haha. Ik zou wel zo'n superheld zijn die met een toverstok alles klaar krijgt.

11.Als je een schoolvak toe zou mogen voegen, wat zou je daar dan leren?
Ik moest even spieken op google om vakken te vinden die al bestaan. Misschien bestaat het wel al, maar ik vind dat er een schoolvak Communicatie moet zijn. Leren communiceren met elkander is zo belangrijk om fouten en ruzies te voorkomen. Dat ondervind ik overal, op het werk, thuis, onder vrienden, .. Zo belangrijk!

12.Als je een ijssmaak zou mogen verzinnen, welke smaak zou dat dan zijn?
Tgoh, er bestaan al zoveel ijssmaken en ik lust ook zoveel als het om ijs draait. Ik lust graag chocolade-ijs en ook veel fruitsmaken.. Ik zou misschien de combinatie chocolade-sinaas of chocolade-framboos verzinnen (of bestaat die al?)

13.Als je een drankje zou kunnen creeëren, waar zou dat dan naar smaken?
Ik lust vooral zoet. Zo zou mijn eigen creatie dus ook naar smaken.

14.Als je zelf een emoji zou mogen maken, hoe zou die er dan uitzien?
Er bestaan al zoveel soorten emoji, dat ik even niet kan bedenken welke ik er nog bij wil..

15.Als je je eigen droomhuis zou mogen ontwerpen, hoe zou dat er uitzien en waar zou het staan? 
Ik wil een huis die een vakantiegevoel geeft. Zo net buiten de stad, maar snel bereikbaar. 

Op de koffie: Bij Evelyne

Onlangs deed ik een warme oproep naar een korte gebeurtenis in het leven. Een leuke anekdote die je bij je oma, tante of beste vriendin zou vertellen bij een kop koffie. Ik bijt de spits af.

ⒸEvelyneVergote
Ik moest als puber vaak naar de orthodontist om mijn gebit terug goed te zetten. Zo'n 16 jaar geleden had ik er mijn laatste afspraak en was ik er van af. Gelukkig, want die man is helemaal niet normaal! Toen ik laatst bij de tandarts was, wees ze mij door naar de orthodontist omdat een draadje achter mijn tand was doorgebroken. Ik belde dus naar hem en kon onmiddellijk komen. Ik bereidde mij al voor op vanalles, behalve op hetgeen ik meemaakte.

Ik vroeg mij af of hij mij nog zou kennen na al die jaren. Mijn mama was ook mee omdat we er een kleine uitstap van hadden gemaakt. Indertijd was zij ook steeds mee omdat zij mij moest brengen enzo. Het eerste wat de orthodontist zei toen we binnenkwamen was: 'Jou ken ik niet meer maar je mama wel' We moesten toch even lachen.

Hij plaatste zichzelf met dossier aan de tafel tegen het raam. Hij las het dossier luidop en vroeg opeens uit het niets wat ik nu doe van werk. Ik antwoordde op zijn vraag en deed mijn jas uit. Normaal zou je verwachten dat hij zou zeggen 'neem even plaats in de zetel', maar hij duwde al op de knop om de zetel naar boven te brengen zonder dat ik er op lag. Dus moest ik eigenlijk op die zetel beginnen klimmen, haha!

Ik wou uitleggen waarom ik er was, maar hij riep al 'open' alvorens ik iets kon zeggen. Opeens wist ik terug hoe bruut hij was in zijn handelingen. Voor ik het goed en wel besefte stak hij die stofzuiger in mijn mond en begon hij met een ander instrument te slijpen. Na 1 minuut was de klus geklaard en ging hij nog eens op onderzoek in mijn mond. Hij zag een wijsheidstand zitten en ik vertelde hem dat de tandarts al een foto er van had genomen en ik bij de stomatoloog werd verwacht.

Ik had niet de indruk dat hij luisterde en hij riep ondertussen zijn assistente dat ze moest een afdruk komen maken en dan nog een foto. Ik zei niets omdat ik dacht dat die foto nodig was voor in het dossier. Eerst liet hij mij betalen en zei hij dat de foto werd terugbetaald door de ziekenkas. Ik haalde mijn kaart uit en betaalde het bedrag.

De secretaresse kwam mij halen voor de foto, maar onderweg werd ze nog 3 keer tegengehouden door telefoontjes, de orthodontist zelf en een patiënt die niet kon wachten. Ik wachtte geduldig op de instructies om de foto te maken en ik mocht weer in het kabinet plaatsnemen.

Toen de orthodontist terug bij ons kwam, vroeg hij voor de 3de keer bij welke tandarts ik ga. Toen ik hem zei dat het recent was en zij een foto genomen had om op te sturen naar de kliniek trok hij grote ogen. 'Ja, dan moet ik die foto aftrekken van het bedrag, want die is niet meer nodig'. Had die geluisterd dan had hij het geweten uiteraard.

Ok, ik had dus teveel betaald en dat moest dus verrekend worden. Dat was blijkbaar moeilijker dan gedacht. Volgens mij was het makkelijk, maar hij zat met zijn hoofd in zijn hand constant nee te schudden. Hij nam papieren van op zijn bureau, vergeleek ze en kwam tot de conclusie dat hij mij geld moest teruggeven. Hij vroeg of ik het cash of met bankkaart had betaald. 'Met bankkaart' zei ik zo serieus mogelijk. Ik begon toch wel moeite te krijgen om mijn lach in te houden, want hij vergat nogal snel wat er juist gebeurde. Zo ging hij nog 5 minuten door over hoe hij mij dit nu zou teruggeven en opeens zag hij het licht. Hij liet mij het visitebriefje tekenen, zodat ik op de hoogte was van de 'fout' die zonet gebeurde. Daarna opende hij zijn bureau en gaf mij mijn geld cash terug.

Opnieuw vroeg hij mij naar welke kliniek ik wilde gaan en of hij die foto moest opsturen. Ik zei beleefd dat wij dat allemaal wel zouden regelen, want ik voelde dat ik het niet lang meer zou uithouden zonder in lachen uit te schieten. Ik ging naar de balie om de volgende afspraak te regelen en ging zo serieus mogelijk naar buiten. Eens op de stoep kon ik mij niet meer inhouden en stonden mijn moeder en ik te proesten van het lachen. De ganse weg hebben we herinneringen van toen indertijd opgehaald, want toen was hij ook al zo 'verstrooid en vreemd'. Bij thuiskomst deden we allebei nog eens het verhaal aan mijn vader, maar opnieuw konden we ons niet inhouden.

Throwback#2 | Parijs

ⒸEvelyneVergote
In 2014 ging ik tweemaal naar Parijs. Ik schreef al over mijn trip samen met mijn vriendin en vandaag blik ik nogmaals terug op een zeer leuke tijd.

Toen ik er de eerste keer was, samen met de fotografie-school, was ik overweldigd door de mooie stad. Ondanks de regen genoot ik met volle teugen van mijn eerste reis alleen, zonder ouders. Jawel, je leest het goed ;) Mijn moeder houd niet van reizen, dus maakten we door de jaren heen daguitstappen. Toen ik hoorde over Parijs, wou ik onmiddellijk mee maar was het natuurlijk een uitdaging er bij. Ik kan je vertellen dat dat heel goed is meegevallen ;)

ⒸEvelyneVergote

Terug naar Parijs. Het regende tijdens de uitstap met de fotografie-school, maar dat deed geen inbreuk op ons humeur. Ik keek mijn ogen uit en nam zoveel mogelijk foto's. Ik genoot, ondanks de regen! Ook 's avonds was Parijs prachtig! Uren kon ik er blijven vertoeven, maar aan alles komt een eind. Ook aan deze trip.

ⒸEvelyneVergote

Bij thuiskomst zocht ik onmiddellijk mijn foto's bij elkaar en vond ik het ergens jammer dat ze er allemaal grauw en grijs uit zagen. Ik wou dus zeker nog eens terug! En ik stond sneller terug in Parijs dan verwacht. We hadden toen heel veel geluk met het weer en ik kon mijn ogen weer de volle kost geven. Ik probeerde zoveel mogelijk vast te leggen om er nadien nog dubbel van te kunnen genieten. Ik mixte de foto's door elkaar en bundelde ze in een fotoboek.