52 blije maandagen #25 | Focus op het positieve

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Melle vroeg ons of we iets op de planning hadden staan waar we enorm tegen op zien? En hoe we zoiets op iets positiefs laten lijken. *ik check even mijn agenda*
Voorlopig heb ik geen minder leuke afspraken. Joepie! Ik geef dus even snel een andere wending aan Melle haar vraag.

Zoals jullie ondertussen al weten kijk ik er soms wel eens tegenop om te gaan werken. Iedereen misschien wel eens, maar ik vooral omdat de job niet langer binnen mijn studies ligt. Anyway, ik heb ergens een soort van knop omgedraaid en zie gewoon wat er op mij afkomt. Heb ik dan eens een moeilijke dag, dan ga ik wel eens zagen tegen mijn vriendinnen (sorry Sarah & Bea ;) )
Toch zijn er van die momenten waar ik naar uit kijk op het werk. Zoals bv, op donderdag komt een lieve vrijwilligster mij steeds helpen bij het ontbijt. Het is even een verademing voor mij omdat ik dan niet alles alleen hoef te doen, wat dus de rest van de week wel het geval is. Tussendoor lachen we heel wat af, maar ik kan ook bij haar terecht voor een babbel als het eens moeilijk gaat.

Sinds deze week komt er op woensdag ook een vrijwilligster helpen. Ze deed al stage bij ons, maar op een andere dienst. Omdat het haar niet zo goed beviel op die dienst heeft haar begeleider er voor gezorgd dat ze ergens anders terecht kon. Bij mij dus. Ik ben zo blij dat ik nu 2x/week hulp krijg bij het ontbijt! Ik moet er nu wel bijvertellen dat die bepaalde vrijwilligster op woensdag een soort van handicap heeft. Aan de rechterkant is ze zo goed als verlamd, waardoor ze geen 2 dingen tegelijk kan dragen. Haar zicht is ook niet optimaal en aan haar voeten draagt ze speciaal schoeisel. Doch is het een lief meisje, die wat moet gestuurd worden in bepaalde richtingen. Ik zie deze opdracht helemaal zitten en het geeft mij een positieve boost dat ik dit mag doen. Ik heb nl wel wat ervaringen met deze mensen :) Dit is nu mijn positieve vibe in een toch wel moeilijke periode.

Mijn 365daysofphotography-project | week#24

Deze week was weer eens een zonovergoten week vol bloeiende bloemen. Geniet even mee.

ⒸEvelyneVergote
 #162 | 11-06-2017 The poppy opes her scarlet purse of dreams. Je komt ze overal langs de weg tegen, deze klaprozen. De lievelingsbloemen van mijn lieve oma.


#163 | 12-06-2017 If it never rains, then it will never grow. De regenmeter die al een tijdje leeg staat wegens de aanhoudende droogte.


#164 | 13-06-2017 You are never too old to set another goal or to dream a new dream. Deze Clematis bloeit elk jaar opnieuw in onze tuin. Heerlijk om te zien.


#165 | 14-06-2017 Home is where your gnome is. In totaal hebben we in onze tuin zo ongeveer 5 tuinkabouters. Alleen.. die werken helaas niet :( ;)


#166 | 15-06-2017 Love is the flower you've got to let grow. Een bloemknop die nog moet openbloeien.. Ook hier kan ik zo van genieten.


#167 | 16-06-2017 Fruit is nature's candy. Onze fruitbomen staan in volle bloei. Ook deze notenboom ;)


#168 | 17-06-2017 Be the reason someone smiles today. Een feestelijk weekend in de stad. Er is vanalles te doen en een fanfare op de fiets komt de boel amuseren :)

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

52 blije maandagen #24 | Waar ben jij trouw aan?

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Een jaar geleden werd Melle op een sollicitatiegesprek gevraagd om zich voor te stellen aan de hand van haar hand. Elke vinger had een vraag en deze ga ik nu voor mezelf even beantwoorden.

Duim: Waar ben je goed in?
Ik krijg dikwijls complimenten over het feit dat ik zo goed kan luisteren. Ik heb het soms wel moeilijk om de juiste woorden te vinden en uit te spreken.
Wijsvinger: Waar wil je naartoe?
Naar een gelukkiger leven. Een leven aan de zijde van een partner met wie ik lief en leed deel voor de rest van mijn leven. Een leven waar ik met de glimlach mijn job doe. Een leven zoals iemand die gelukkig is.
Middelvinger: Wat irriteert je?
Mensen die zich beter voelen dan een ander. Iedereen heeft een talent, iedereen verdient een waardig leven. 
Ringvinger: Waar ben je trouw aan?
Ik ben trouw aan mezelf. Nooit zal ik iemand uitlachen, nooit zal ik iemand bewust kwetsen. Dit hoort gewoon niet! 
Pink: Waar wil je nog groeien? 
Ik ben een onzeker iemand. Mocht ik daar in kunnen groeien zou het mij al veel gelukkiger maken. Dit lukt natuurlijk niet van vandaag op morgen. Dat vraagt tijd, heel veel tijd in sommige gevallen.

Mijn 365daysofphotography-project | week#23

Ik liep weer bijna elke dag in de tuin rond deze week. Steeds ontdek ik weer iets nieuw. Kijk even mee.

ⒸEvelyneVergote
 #155 | 04-06-2017 Just living is not enough. One must have sunshine, freedom and a pretty flower. Deze lelie straalt weer in onze tuin.


#156 | 05-06-2017 If the grass is greener on the other side of the fence, you can bet the water bill is higher. Langs de waterkant zag ik deze staan bij een dagje Sluis.


#157 | 06-06-2017 Love is the flower you've got to let grow. Deze pioenroos staat terug in volle bloei in onze tuin. Heerlijk!


#158 | 07-06-2017 A flower doesn't think of competing to the flower next to it. It just blooms. Deze struik staat ook in volle bloei in de tuin.


#159 | 08-06-2017 True friendship is like a rose.. We don't realize its beauty until it fades. Ik hou van rozen, in welke vorm of kleur dan ook.


#160 | 09-06-2017 It's the simple things in life. Het zonnetje is weer goed aanwezig!


#161 | 10-06-2017 Accept what is, let go what was, believe in what will be. Ik nam deze foto vlak voor ik naar het werk vertrok in de vroege ochtend.

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

Mijn leven zoals het is #48 | Brief aan mijn kameraad.

ⓒpexels.com By Sabeel Ahammed

Lieve kameraad,

ik weet nog goed wanneer ik je voor het eerst zag. Eén jaar geleden kwam je met wat vertraging uit het ziekenhuis binnen in het rusthuis waar ik werk. Op mijn dienst dan nog wel. Ik had je nog nooit gezien, maar ik smeerde je een boterham met choco bij je aankomst. Je had immers je maaltijd moeten achterlaten in het ziekenhuis en kwam met reuzehonger bij ons aan. Enkele uren later kwam ik voor de eerste keer in je nieuwe kamertje binnen. Je werd omringd door je 4 kinderen die je hielpen installeren op je nieuwe woonplaats. Je liet het allemaal gebeuren rondom jou, je was er steengerust in.

Je werd heel geliefd bij elke collega. Iedereen werd op slag verliefd op jou en je kreeg de naam knuffelbeer. Maar ik, ik noemde jou mijn kameraad. Je lachte toen ik dat zei, je ogen blonken als spiegels. Ook je lieve dochter werd in ons team opgenomen. Elke dag kwam ze je bezoeken. En wanneer ze kwam, bleef ze tot het einde van de dag. Er ging geen dag voorbij dat ze er niet was. Ze kon de gedachte niet aan dat jij er alleen zou zijn. Ookal wist ze dat er altijd iemand bij je was.

Zo dankbaar dat ze was dat wij er waren, zo lief was ze om bij te springen wanneer het eens druk was. Ze hoefde dat helemaal niet te doen, maar ze stond er op. Zo ontstond er een innige band tussen jouw dochter en mij. Een band die niemand met haar had, alleen ik.

Enkele maanden geleden schrok ik mij dood bij het aankomen op een gewone werkdag. Jouw kinderen zaten in de gang, jouw dochter met rode natte ogen.. We dachten dat het voorbij was met die lieve knuffelbeer, maar je spartelde er je langzaam aan door. Mits wat hulpmiddelen konden we je terug in ons midden vergezellen. Je fleurde terug op en wij konden opgelucht ademhalen. Maar doch hielden we in ons achterhoofd dat dit opnieuw kon gebeuren. Je was immers verzwakt en je hart was niet meer zo sterk als het ooit geweest was.

Je had goeie dagen, maar ook minder goeie. Langzaamaan zagen we je achteruitgaan. Je at niet meer zoals het moest, je benen waren niet meer zo sterk om nog te kunnen rechtstaan, je sliep een halve dag door en je kreeg vaak zuurstof bij om goed te kunnen ademen.. Je huidskleur kreeg op een dag een grauwe kleur en toen de dokter langskwam gaf die jou nog een maand of 4 te leven. We konden ons voorbereiden op een zwaar verlies, maar hoopten nog lang van je te kunnen genieten.

Die avond viel mijn wereld in. Jouw lieve dochter had je zoals elke avond slaapwel gekust. Wanneer ze thuiskwam kreeg ze telefoon. Je was heengegaan. Rustig heengegaan. Je bent nu waar je moet zijn, zonder pijn. Bij je vrouwtje waar je zo van hield.

Vandaag neem ik afscheid van jou, met heel veel tranen van verdriet. Jij was mijn kameraad. Lieve kameraad, ik zie je graag!

52 blije maandagen #23 | Hoera, het is vandaag! (of voor mij misschien toch niet)

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Omdat ik komende vrijdag al een post gepland had die precies daar moest plaatsvinden en het gisteren toch een vrije feestdag was, besloot ik maar snel even mijn wekelijkse Blije maandag post te schrijven en publiceren.

Toen ik Melle haar mail, zoals elke maandag, in mijn mailbox kreeg straalde die één en al enthousiasme uit. Precies 1 jaar geleden mocht ze haar radiodebuut op 3 FM doen. Zou ik ook wel enthousiast over zijn hoor ;)

Helaas moet ik even melden dat mijn enthousiasme op dit moment heel ver te zoeken is. Je leest er vrijdag meer over op mijn blog, maar om het al kort uit te leggen, er is onverwacht een lieve bewoner op onze dienst overleden. Ik ben er eerlijk gezegd nog steeds helemaal ondersteboven van en geloof het nog niet helemaal. Die bewoner was een hele lieve grappige man, je kon er gewoon niet kwaad op zijn als hij eens ongeduldig was. Hij betekent enorm veel voor mij alsook zijn lieve dochter. Zij kwam hem elke dag bezoeken en hielp af en toe eens mee wanneer het druk was. We hebben zo'n aparte band gecreeërd dat het pijn doet bij de gedachte dat ik haar nooit meer zou horen of zien.

Er staan mij enkele zware dagen te wachten. En wanneer dat voorbij is probeer ik mijn opnieuw te zoeken. Beloofd!

Mijn 365daysofphotography-project | week#22

De bloemenpracht nam weer de bovenhand deze week. Geniet mee.

ⒸEvelyneVergote

 #148 | 28-05-2017 If you look the right way you can see the whole world is a garden. Deze aronskelk is 1 van de zovele in onze tuin.


#149 | 29-05-2017 Leave room in your garden for fairies to dance. Onze tuin staat vol bloemen, ongelooflijk.. mooi!


#150 | 30-05-2017 The sky is daily bread of the eyes. Ik hou wel van die speciale luchteffecten.


#151 | 31-05-2017 It's not what you look at that matters, it's what you see. Ook dorre bladeren kunnen fotogeniek zijn ;)


#152 | 01-06-2017 To plant a garden is to believe in tomorrow. Ik hou van in de tuin te wandelen en steeds nieuwe dingen te ontdekken.


#153 | 02-06-2017 For some moments in life there are no words. Deze dag werd heel moeilijk afgesloten.. Je leest er meer over later deze week.


#154 | 03-06-2017 Flowers for peace in color. Als reclamestunt voor de aanstormende koopjes in de stad die dit jaar in het thema Flower Power is.

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

52 blije maandagen #22 | Lach, geniet, leef!

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
In haar Blije maandag-mail had Melle het deze keer over niet steeds een duidelijk plan te hebben en soms het eens gewoon zien wat er op je af komt.

Ikzelf ben graag georganiseerd voorbereid, vooral wanneer het op werkgebied is. Ik heb vaak te maken met stress en er verandert geregeld iets. Daar kan ik soms wel eens slecht op reageren, wat dan er weer voor zorgt dat de roddeltongen gaan rollen. (Dat ik mijn job niet aankan bv).

Ook trips en reizen doe ik liever goed voorbereid, alhoewel ik me ook wel graag laat verrassen op het moment zelf. Ik wil ergens wel relaxed zijn, maar toch op voorhand weten hoe ik er naartoe moet, waar ik ga slapen en vooral wat ik er ga doen. Zodra ik op de plaats ben die ik moet zijn ben ik relaxed en kan ik genieten van wat er te beleven valt. 

Doch kan ik ook wel eens genieten van een spontaan bezoekje of telefoontje. Een gezellig middagje onder vrienden die niet eens lang vooruit gepland was, zalig vind ik het. Vooral omdat ik die mensen vertrouw en er heel relaxed bij ben.

Ik wou soms dat ik nog meer kon genieten van het leven door gewoon enkele dingen in het leven te kunnen loslaten, maar dat lijkt moeilijker dan gedacht. Toch blijf ik mijn best doen.